sözlük yazarlarının söylemek istedikleri

beste çalan mahur beste çalan mahur
inşallah sikmezler.

sanki bir yerlerde tüm şer güçler bir araya gelmiş sikme planları yapıyor gibi hissediyorum. şer güçlerin karşısında kendi ordumuzu kürüyoruz ama sanki yaşasın istediklerimizi ordumuza almıyoruz gibi. öyle kaybetmeye motiveyiz yani. maksat yenildik ama direndik olsun. klasik türk solu kafası. neyse buradan bir kez daha belirtelim;

inşallah sikmezler.
8

iyi bir insan olmaktan vazgeçme sebepleri

kurbağalara bakmaktan geliyorum kurbağalara bakmaktan geliyorum
can çıkar huy çıkmaz derler.
çocukken yaz tatillerimizi köyde geçirirdik. amcamın karpuz tarlasında vakit geçirirken sıkıntıdan karpuzları incelemeye başladım. sanki yerlerinde durmuyor gibiydiler. elime kalem aldım ve bir karpuzun en tepesini işaretledim. bunu hergün yapmaya devam ettim. sonunda gördüm ki, karpuzlar yerlerinde durmuyor, güneşi görüp olgunlaşabilmek için hergün kendi etraflarında yavaş yavaş dönüyorlardı.

insanların olgunlaşma süreçleri de böyledir. yaşama başladıkları anda yanlarında güneşleri vardır. bu güneş önce anne babadır, sonra etrafındaki insanlardır, sonra okuldur. yavaş yavaş olgunlaşır, şekil alır. sonunda ne ise o'dur. iyi olmuşsa iyi olarak kalır, kötü olmuşsa kötü olarak kalır. olduğu şeyden vazgeçemez. belki anlık kararlar alır, küçük revizyonlarla kendine müdahalede bulunur, ama öz nasıl oluşmuşsa öyle kalır.

yazarları bugün mutlu eden şeyler

laleli esnafı laleli esnafı
geçtiğimiz ekim ayında koşuyolu'nda 4 ufak kardeş bulmuştuk beraber çalıştığım bir arkadaşımla. yakın zamanda doğmuşlardı, neredeyse yol kenarında yaşıyorlardı ve hepsinin de gözleri kapanmak üzereydi. birkaç hafta kendileriyle ilgilendikten, her gün gözlerine bakım yaptıktan sonra kendilerine getirmeyi başardık biraz biraz. sonra o beraber baktığımız ve hayatta kalmalarındaki asıl pay sahibi olan arkadaşım hepsini sahiplenecek birilerini buldu. farklı ailelerin parçaları oldular, birbirlerinden ayrıldılar diye biraz üzülmüştük ama başka türlüsü de mümkün olmamıştı. aylar sonra bugün onların fotoğrafları geldi. o zamanlar her gün 'gittiğimizde onları bulacak mıyız' diye düşünürken, şimdi boy atmış olmalarını görmek fazlaca mutlu etti bugün. bi' de nasıl aklımıza yer ettiyse, ilk baktığımız yer gözleri oldu hepsinin.

(siyah beyaz olan yavruyken de en fırlamalarıydı. diğerlerini çağırmamız yeterken kendisinin peşinde koşturuyorduk. hala aynı hızda devam ediyormuş. ki fotoğrafta da belli oluyor zaten. hepsi efendi gibi dururken kendisi yine tepelerde)