akıl hayır diye bağırırken kalbin duymadığı anlar

1 /
paleface paleface
akıl "hayır" der, sonra kalbini dinlersin ve "göt gibi" ortada kalırsın.

beyin akıl yürütüp "hayır olm manyak mısın?" der, kalp "sikerim onurunu, gururunu lan yürü sikerim belanı" der, kalp daha bir baskın tehdit ettiğinden "tamam abi" der, kalbinin sesini dinlersin, sonra an gelir ve beyin haklı çıkar "göt gibi" ortada kalırsın, ceremesini de mide çeker kasılır falan.

birçok organ da böyle meşgul edilmez ki?
swetlana swetlana
insanın istediği şeyleri kabul ettirmek için bahaneler bulmasıyla çözümlenir.
insan en çok kendini kandırır.
en çok da bu zamanlarda anlar kişi,
akıl vermekle-yaşamanın çok farklı sınavlar olduğunu.
lemon tree lemon tree
nereden başlasam bilemedim ama aşk köpeklik imiş gerçekten yeni anladım. köpek gibi aşık olup, köpek gibi pişmak olmak üzerine kurulu kendini tekrar etmekten bıkmayan ama insanı yaşamdan bıktıran bir süreç. okulun en alakasız yerinde olan ve kimyanın piçi olarak adlandırılan çoğunun daha önce hiç gitmediği ve de gitmeyeceği,ıssız,yöresiz bölümüme çıktı almak için yollanırken gördüm aşkımın(peh demek istiyorum tam burada) sözde öznesini bir kızla yek vücut olmuş halde.kantinci veli abi seslendi o arada içeri girdim ama karnıma sağlam bir yumruk yemiş gibi nefessiz kalmıştım.üzülmüş müydüm? bence hayır sadece şaşırdım. o kadar ani yakalandım ki ne yapacağımı bilemedim.camdan dışarı bakmak istedim.ilk başta cesaret edemedim."akıl hayır diye bağırırken kalbin duymadığı anlar" varmış ya baktım o camdan; geçilemez aşılamaz saydam duvarımdan...ursula'nın dediği gibiydi gerçekten "bütün duvarlar gibi iki anlamlı, iki yüzlüydü. neyin içeride, neyin dışarıda olduğu, duvarın hangi yanından baktığınıza bağlıydı".ve ben kesinlikle dışındaydım bütün olay örgüsünün.üstelik her an daha da fazla itiliyordum.

-hayır! hayır! hayır! hayır!gerçekten birisi "hayır" diye mi bağırıyordu? ya da hayır diye bağıran aklım mıydı? sanmam.bence hayır diye bağıran kalbimdi.yorma beni artık, bu kadar hor kullanma, yozlaştırma beni, insanlığından vazgeçme diyordu ama işte anlayana, aklını kullanana. öyle işte sözlük
nefertari nefertari
genelde sonrasında ''keşke'' dememek için yaptığım olay ve kalbimin aklımı sallamadığı her sefer, istisnasız olarak, hüsrana uğradım ama işin ilginç tarafı hiçbi zaman da ''keşke aklım bi şekilde engelleseydi beni'' gibilerinden şeyler söylemedim, iyi ki sallamamışım aklımı dedim her zaman, (biliyorum yoğun bi mazoşizm sezinleniyor) en azından boyumun ölçüsünü alıyorum böyle durumlarda, hata yapa yapa yapmamayı öğrenmeyi umuyorum ama pek ümit yok gibi
1 /