avukatlık

3 /
birvarmisbiryokmus birvarmisbiryokmus
son 6 gündür 3 avukatla bir dava dosyası için görüşüyorum.
ilk görüştüğüm avukat "hiç uğraşmayın bu davadan birşey çıkmaz kazanmanız durumunda karşı taraftan tazminat falan alamazsınız" dedi. bu arada elimde emsal olacak ve daha sonra birbirine bağlanacak başka bir dosya var.
ikinci görüştüğüm avukat, "oooo şimdiye kadar neden dava açmadınız yüzde yüz kazanırız bu davayı masraflar vekalet ücreti yirmi bin lira" dedi.
bugün kendi avukatıma gittim. "bak canım şu madde bu madde o madde" diyerek baya detaylı bir şekilde anlattı. sonuç olarak önce tespit sonrasında tazminat ve gerekirse satış iptali davası beni bekliyor.

maalesef kim ne kaparsa şekline girmiş sektör. kanunlara dosyalara değil alacakları vekalet ücretlerine bakıyorlar.adliye kısmına girmedim.bakalım kaç sene sürecek.
diren bonibon diren bonibon
ben geldim iş hayatına sövmeye geldim.

geçenlerde instagram reis sağ olsun 3 yıl önceki bir fotoğrafı hatırlattı. ben ve arkadaşlarım kocaman gülüyoruz. hepimiz genciz hepimiz bebek gibiyiz ya. bi baktım bebek poposu gibiymiş suratım. parlıyormuşum amk. gözlerim ışıl ışılmış. geçen annem dalga geçerken patatese döndün demişti, yemin ediyorum kadın haklıymış. 3 yıldır bu sikik çalışma hayatının içindeyim. her günüm ayrı stres ayrı kaos ayrı koşturma. yani kimsenin işine laf etmek istemem ama bu amına koduğumun avukatlığı kadar stresli iş olduğunu sanmıyorum. ulan gece uykumdan uyanıyorum süre kaçırdım mı, eksik bir şeyler yazdım mı, atladığım iş oldu mu diye. bunu yapmasam rüyamda iş yapıyorum. en kötü işten sonra dışarı çıkıyorum misal eğleniyorum di mi? anlık hassiktir lan o iş noldu diye düşünüyorum. mesela geçenlerde claptone'a gittim. gecenin 2'si lan. dans etmekten bitmişiz. adam patlıyor orada. bi anda durup lan yarın duruşma kaçtaydı onun son dilekçesinde ne yazmıştık falan diye düşündüm. aklınıza gelebilecek her anda iş düşünebiliyorum. yani işten çıkınca işte bırakabileceğim bir işim olsun isterdim. ya da ben deliyim bilmiyorum. ya da bu meslek böyle.

neyse bebek gibiydik diyorum. arkadaşlarım da avukat onlar da yıprandı. çöktük be amına koyayım arkadaşlar ya. yaşlandık tükendik ve bittik. bakıyorum fakültededen arkadaşlara hakim savcı olanların maşallahı var. yaşıyorlar bu hayatı. parlıyorlar.

neyse yine ofiste sinir krizi geçirdiğim bir gün oldu sizinle paylaşmak istedim, sokayım ben böyle mesleğe arkadaşlar çok affedersiniz ama.
16
3 /