becerememek

nastasya filippovna barashkova nastasya filippovna barashkova
benim beceremediğim birçok şey var. o sebeple spesifikleştirmeden bu başlığı tercih ettim.

asla ve asla kendimi ifade edemiyorum. doğru olduğunu düşündüğüm şeyler söylediğimde tamamen yanlış kelimeler seçiyor olucam ki ters tepiyor.

duygularımı geçiremiyorum. bazen çok net ifade etsem bile olmuyor. sanırım bu da madde 1'in konusu.

yemek yapamıyorum. en son elimi rendeledim. bi de dibi tuttu.

cumartesi günü olan yks sınavında da bileğimi kırıyordum. aq kutularını iki yerden kitlemişler kesemedim bi türlü. 40 tane hoca da gözümün içine bakıyor sınavları teslim edicem diye. aynı bileği üç kere kırdım daha önceden. iki gündür ağrıyor.

taşınayım dedim olmadı. 3 senedir sinir stres içindeyim. karar da veremiyorum zaten.

en az 6 ay boyunca kullanmam gereken bi ilaç var. bi buçuk ay kullandım. damardan kan çıksın diye iğne içindeyken kolumu sıktılar ashsj. olmadı tabi.

cildim hassas diye de ilaca başladım, ama cildim ilaca hassasiyet gösterdi diye artık kullanamıyorum :d

ağlamak istiyorum o bile olmuyor. tam olarak şu an yaptığım gibi aklıma bütün aptallıklarım geliyor, gülmeye başlıyorum.

ama mutsuz da olamıyorum. hani dicem sorun bu, mutsuzum. bari bunun için bi şeyler yapayım, ı ıh yok.

aşık olmak istiyorum ama yukarıda saydığım birkaç nedenden ötürü götüme bakıp uzaklaşmak zorunda kalıyorum. biliyorum ki birinin beni sevmesi zor bi ihtimal. burada dram yok. realite var. birkaç evlilik takıntısı olan adam için neredeyse doğru tercihtim. avm'ye çişimi yapmak için girmek istediğimde buzdolabı bakan insanlar bunlar. ne renk olsun diye soruyorlar bi de. bahtım gibi kara olsun :d zaten onlar da ben ayrıldıktan kısa bi süre sonra başkası ile evlendiler <3

yoruldum.
2
iche iche oldu nietzsche iche iche oldu nietzsche
ne güzel ifade etmiş kendini. loser hahahaa :) yapayım da sempatik kesin olarak gülmüş olduğum anlaşılsın.

ben de beceremiyorum. alaya alıyorum görmüyorum unutmaya çalışıyorum ama beceremediklerim ayağıma dolananlar secemediklerim hepsi oradan bana bakıp gülüyor. hayat öyle böyle devam ediyor olacaklar oluyor ölecekler ölüyor.

denemekten vaz geçme derler ne kadar anlamsız, hayatta yüzde 90 hiçbir şey için ikinci şans yok. o yüzden ilk kurşunu iyi atmak için müthiş bir moral, motivasyon gerekli. ilk kurşun önemli, becerdin becerdin yoksa konumuza geliriz.