gecenin şiiri

62 /
la bocca della verita la bocca della verita
unutmak mı, delisin,
gitmesem de bekler orada deniz.
gelirsem, bilmelisin
benim beklememdir burada deniz.


gitmek gibi geleceğim
denizin delisine.
delinin denizi gibi
o ne kadar giderse.

ö.asaf
3
monadiana monadiana
bilmemek bilmekten iyidir,
düşünmeden yaşayalım
mâra,
günü ve saatleri ne yapacaksın?
senelerin bile ehemmiyeti yoktur.
seni ne tanıdığım günleri hatırlarım,
ne seneleri,
yalnız seni hatırlarım
ki benim gibi bir insansın.

-asaf hâlet çelebi
1
ayımsı toraman ayımsı toraman
11 kasım yalnızlar gününe ithafen...

fon:


çok yalnızım dünyada, ama yine de yalnız değilim,
her saati kutsamaya yetecek kadar.
çok önemsizim dünyada, ama yine de küçük değilim,
senin önünde karanlık ve akıllı bir nesne
gibi kalacak kadar.
kendi irademdir istediğim ve ona eşlik etmek
eyleme giden yollarda;
istediğim, sessiz ve ürkek zamanlarda,
yaklaştığında bir şeyler,
bilenler arasında olmak
ya da yalnız başıma.

seni hep bütünüyle yansıtabilmektir istediğim,
ve kör ya da yaşlı olmamak hiçbir zaman,
senin o ağır, yalpa vuran suretini taşıyamayacak kadar.
istediğim kendimi geliştirmektir.
eğrilmiş olarak kalmamak hiçbir yerde,
çünkü ancak bir yalana dönüşürüm eğildiğimde.
ve senin önünde gerçek olabilmek.
tanımlamak istiyorum kendimi,
uzun uzun ve yakından bakılmış,
bir resim gibi,
anladığım bir sözcük,
su içtiğim testi,
annemin yüzü,
en korkunç fırtınalarda,
beni taşıyabilmiş
bir gemi gibi.

gördüğün gibi, çok şey istiyorum.
belki de her şeyi;
karanlığını her sonsuz düşüşün,
ve her yükselişin titreşimli ışık oyunlarını.

çok insan yaşamakta hiç bir şey istemeden,
hepsi de yetinmekteler sığ duygularının
perhiz sofralarıyla.

ama sen sevinç duymaktasın, hizmet eden
ve susuzluk çeken her yüzden.

seni bir alet gibi kullanan,
herkesten sevinç duymaktasın.

henüz soğumadın ve vakit geç değil,
hayatın kendini huzurla ele verdiği,
oluşmakta olan derinliklere dalmak için.

rainer maria rilke
62 /