göğe bakma durağı

1 /
fantastik karakter fantastik karakter
bir turgut uyar şiiridir. güzeldir. sık kullanılandır.

ikimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım
şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından
bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından
durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar
şu aranıp duran korkak ellerimi tut
bu evleri atla bu evleri de bunları da
göğe bakalım

falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım
inecek var deriz otobüs durur ineriz
bu karanlık böyle iyi afferin tanrıya
herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum
hırsızlar polisler açlar toklar uyusun
herkes uyusun bir seni uyutmam birde ben uyumam
herkes yokken biz oluruz biz uyumıyalım
nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda
beni bırak göğe bakalım

senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım
tuttukca güçleniyorum kalabalık oluyorum
bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi
sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor
seni aldım bu sunturlu yere getirdim
sayısız penceren vardı bir bir kapattım
bana dönesin diye bir bir kapattım
şimdi otobüs gelir biner gideriz
dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç
bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin
seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat
durma kendini hatırlat
durma göğe bakalım

[ezberim zayıf olduğundan (dolayı) şiir.gen.tr den kopyaladım]
van den budenmayer van den budenmayer
bu gece tekrar tekrar okudum bu şiiri... daha önce de okumuştum... istemeden daha önce okuduğumdan farklı olarak okudum bu gece...

derin izler bıraktı sanki... sanki birşeyler eksik kalmış gibi... bu şiir onları tamamladı(!) belki de... belki de bu yüzden istemeden de olsa farklı okudum bu şiiri... bu gece...
heidi heidi
"sayısız penceren vardı bir bir kapattım
bana dönesin diye bir bir kapattım
şimdi otobüs gelir biner gideriz
dönmeyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç"

al beni kaçır böylesi güzel söylenir...
ben ruhi bey nasılım ben ruhi bey nasılım
bir şairin, diğer bütün insanlardan çok farklı olduğunu gayet net gösteren bir şiirdir. turgut uyar da büyük şairliği, imgeleri ve şiirindeki o gizli ses ve müzikle bunu öyle iyi başarmıştır ki... insanın hem boğazını düğümleyen hem de umutlandıran bir şiir, o ilahi dengeyi ancak böyle bulur, turgut uyar'ın değneğiyle... oysa her şey çok basit bu şiirde... gök diyor, durak diyor, bakmak diyor... her gün en fazla karşılaştığımız üç kelime. "durma göğe bakalım..." işte şiir böyle bir şeydir ve şair hayata ikinci bir yaşamayı böyle katabilir.
ayşegevrek ayşegevrek
''dönmeyeceğimiz bir yer beğen, başka türlüsü güç''
ben hep istedim ki, bi gün bi belediye başkanı ki misal ben ona yüzbinmilyonbaloncuk oy vermişim, kendisi benim sevdiğim bir kentte, sevdiğim bi sokakta, pek bi sevdiğim durağa ''göğe bakma durağı'' ismini vermiş. apartman yokmuş çünkü o civarda, (bu evleri atla, bu evleri de, bunları da) göğü görebiliyomuş insanlar; hem de asfalttan bakınca. çatıya balkona dama çıkmaya gerek olmadan; yerden bakınca.
''dönmeyen bir yolcu bekleyen'' insanlar da olsunmuş o durakta ( başkan kalender meşrep, kimin neyi beklediğine karışmıyor). kimileri de kitap okuyormuş, turgut uyar ın bi kitabını. her okuyan kapıyomuş bir zaman sonra kitabın kapağını; başını yukarı kaldırıyomuş.
şimdi canım turgut uyar; sen ki bir şiir yazmışsın, bir de interaktif sözlük olsunmuş, biride (beeen ben) gelmiş, yazdıklarının yanına bişeyler yazsınmış.. olacak iş mi? değil, değil.
durma göğe bakalım
durma göğe bakalım
başka türlüsü güç.
normalşartlaraltındaveodasıcaklığında normalşartlaraltındaveodasıcaklığında
yorgunluğun, içsel sayıklamaların ardından, bıkkınlığın serabı olan bir duraktır belki de...

öyle sundurma altına sığınmak gibi bir şeylerin sağanağından ama yine de sağanağa maruz kalmaya can atmak gibi. öylece dikilip, bir sigara yakılıp, ansızın belleğin en ücra köşelerinde bırakılmış eski bir şiiri hasretle, kana kana okumaya, okutmaya teşne bir durak...
acımasızca, en sert halinle hayatının direkt yargısını vermeyi sağlayan bir durak.

''otur sıfır evladım!''
''ama ben ama...''

savunma reflekslerini kabullenmeyen bir durak, sıfırdan başla matematik bu; ucu bucağı yok tesellisiyle,temennisiyle. anneanne kucağında ki eski ,huzurlu, güvenli bir ninni mırıltısı gibi daha bir keyifli...özlemli...

öyle bir durak işte...

''durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar''
1 /