hakan balamir

yeşilçam yeşilçam
1946 istanbul doğumlu aktör, 1972'de dayısı yapımcı ismail gonca'nın desteğiyle sinemaya girdi, oyuncu olarak ödüller aldı, 1985'de hakan film şirketini kurup yapımcılığa başladı video filmleri dağıtımcılığını yaptı.
onurum onurum
asıl adı hakan tavacıoğlu dur. oynadığı filmler hem çok güzel,hem de türk sinemasında iz bırakan filmlerdir.

filmleri:

yunus emre 1973
mahpus 1973
namus borcu 1973
yüreğimde yare var 1974
kuma 1974
killing kolsuz kahramana karşı 1974
diyet 1974
kara çarşaflı gelin 1975
ferman 1975
ağrı dağı efsanesi 1975
kördüğüm 1977
güneşli bataklık 1978
ondört numara 1985
güneşli bataklık 1978
kan 1986
rumuz goncagül 1987
gramafon avrat 1987
dilan 1987
suikast 1993
dünyayı kurtaran adam dünyayı kurtaran adam
bildiğin kıl yumağı gibi bir sinemacı. geçenlerde televizyonda gördüm, yaşlanmış biraz.

türk sinemasında sevişme denilince nedense aklıma gelen ilk isimlerdendir. bu konuda insanüstü yeteneklere sahip olan hakan balamir karşısındaki oyuncuyu kuzu çevirme falan sandığı için yer bitirir, ısırır, yutar. tuhaf sevişme stili ile kalbimizde apayrı bir yeri vardır.
eni eni
filmlerini seyrederken bunalıma giriyorum geçici süre. karnıma filan sancılar giriyor. böyle diyalogsuz gibi her film. olan diyalog da kısık sesli sesli gibi. e böyle oluyorsun neden izliyorsun diyene odunla dalarım. lan bi' türk filmine özlem duyar olduk.
mantı makarna mantı makarna
türkan şoray'la oynadığı "yüreğimde yare var" filmini pek severdim. üvey kardeşi nurten'e aşık yakup'u oynuyordu. bir sahne vardı kamerayı tepeye koymuşlar , aşağıdan tepeye bakıp bağırıyordu; "öyle allah'ın belası bir adamım ki, bana abi diyen bir kızı seviyorum!" diye. nedense o sahne çok etkilerdi beni, çirkin yüzlü bir adam olan rahmetlinin yüzü çirkinden garip bir hale evriliyordu o sahnede.

cennet cehennem mevzularından pek ümidim yok ama, mekanı cennet olsun diyelim. değerli bir sinema sanatçısıydı.