halaskargazi caddesi

choban choban
yüce türk atatürkün evlerinden birinin de bulunduğu caddedir. kendisi orada kurtuluş savaşını hazırlamıştır bir nevi. yine bir nevi kutsaldır, bu bakımdan...
lazarushadow lazarushadow
diksiyon eğitiminde, kelime telafuzu çalışırken en zorlandığımız alıştırmalardandı bu upuzun caddenin meşhur ismi söylebilmek. üçüncü a'yı incelterek, a-e arasında söylemek gerekiyor, imiş...
nitekim sağlı sollu her iki yanında da onlarca giyim ve züccaciye dükkanı vardır bu caddenin.
üstünde iki finansbank, iki işbankası, iki akbank ve hatta iki vakıfbank olmasına rağmen tek bir ziraat bankası için taa şişli camiine kadar hafif yokuş yukarı tırmandırır sizi.

beş ara sokak ile bir yanda sizi konfeksiyoncular semti nişantaşının arka kestirmelerine götürürken diğer yanda 4 sokak ile bomonti, feriköy, şişlinin derinliklerine bağlar.
osmanbey metro durağının olduğu noktada rumeli caddesiyle kesişir. (kendimi semt broşürü hazırlar gibi hissetim.)

otuz-kırk yıl evvel halaskargazi'de bir apartman katına sahip olmak statü simgesiyken, şimdi o dairenizi kiralayacak aileyi zor bulursunuz. zira akşam saat 10-sabah 6:30-7 arası travestiler köşe kapmaca oynamaktadır. ben yıllardır hiç bir zararlarını görmedim, ama dikkatli olmakta fayda vardır efenim.
ynitm ynits ynitm ynits
üzerinde cevahir alışveriş merkezini de bulunduran cadde.onun içinde de türkiye'nin ilk aile eğlence merkezi var.(giriş min.15ytl) daha içine girmek nasip olmadı, kapısından da pek çekici gelmedi bana.

cadde gece geç saatlerde, love bar, ashk bar vs. barların ve travestilerin popüler mekanı oluverir. ama kulakta kulaklıkla ve kararlı bir ritimle yüründüğünde hiçkimseden hiçbir zarar gelmez.
tembel hayvan tembel hayvan
içine cumhuriyet caddesi de katılırsa taksim'den, katılmazsa ise harbiye'den şişli'ye kadar uzanan, taksim'i mecidiyeköy'e bağlayan, üzerinde osmanbey ve şişli isimlerinde iki adet metro durağı bulunduran uzun ve merkezi istanbul caddesi. üzerinde genel olarak iş merkezleri ve konfeksiyon mağazaları bulunur. pik saatlerde caddedeki karayolu trafiği berbat ölçüde sıkışır, haftaiçi akşam 5 ve 8 saatleri arasında taksim'den mecidiyeköy'e otobüsle gitmek yaklaşık 1-1.5 saat kadar sürer. metroyla ise bu mesafeyi metroya iniş-tren yolculuğu-metrodan çıkış bir arada olmak üzere en fazla 15-20 dakikada alabilirsiniz. 1900'ler başı ve ortası istanbul'unun en popüler muhitlerine ana caddelik yapmış bir destinasyon olarak bugün de önemini koruyan ve artık azalsa da hala bünyesinde bulundurduğu tarihi binalarla bu nostaljik günleri hatırlatan caddedeki söz konusu binalar üstlerine kendileriyle alakasız mimari tarzlarda bir sürü kat çıkılmasıyla tam bir modernite ve açgözlülük terörüne kurban gitmişlerdir. harbiye'den biraz ilerleyip sola döndüğünüzde dolapdere, kurtuluş ve feriköy muhitlerine, sağa döndüğünüzde ise osmanbey, nişantaşı ve teşvikiye muhitlerine ulaşabilirsiniz. mecidiyeköy'e kadar olan geriye kalan bölüm ise şişli olarak isimlendirilir. caddenin sonunda sağda kalan devasa beyaz bina istanbul'a google earth'ten bakıldığında göze çarpan ilk şey olan cevahir alışveriş merkezi'dir. onun karşısında ise yanılmıyorsam katolik ermeni mezarlığı bulunur.
betterthanwords betterthanwords
gece olunca az sayıda travesti ve en az onların 5 katı fazla apaçi barından caddedir..
neredeyse her gece evime giderim yürüyerek, her gece yalnızca "ne kadar??" diye sorup evine gidince bu kısa anı fantaziye çeviren apaçiler görürüm..
uyku açar bu bakımdan..
birfincancay birfincancay
bu caddede, üzerine kat çıkılmış, kimisi iki yüz yıllık tarihi binalar var. gördükçe içim çekiliyor. dini sembollerle oluşturulmuş kabartmaları sıvayla örtülmüş, kapı süsleri sökülüp üzerine "özşahinoğlu apt" yazısı eklenen rum köşkler, apartmanlar var. hay diyorum, bunları göreceğime öleydim. hangi şeref yoksunu ahşap binanın çatısına betonarme katlar ekler... hangi başka şeref yoksunu bunlara izin verir... benim eskiden ağzım bu kadar bozuk değildi. bu kadar hassas da değildim. artık her gün geçiyorum bu caddeden yürüyerek. her gün küfrediyorum.
avangard jazz avangard jazz
monopoly de en çok yatırım yaptığım 2 caddeden biriydi. diğeri de sıraselviler di. isimleri bi güzel diye nedir, bu caddelere evi oteli basıp oyunu zora sokardim çocukken.

nitekim büyüyünce öğrendik ki zaten ünlü ve tarihi caddelermis. boşuna pahalı değilmiş yani monopoly de.