hangi ülkede doğmak isterdin

1 /
kır bahçesi kır bahçesi
abd de kaliforniyada ya da fransa nice de tek derdimiz yılbaşında ve yazın hangi ülkeye seyahet edelim olurdu.

maldiwler bahamalar ya da pekine tatile giderdik.
doyen isg doyen isg
türkiye desem ayıp olur mu?
mümkünse ege kıyıları.

ne amerika isterim ne afrika.
ne danimarka isterim ne antartika.


biraz dostluk
biraz sohbet
sweet child o mine sweet child o mine
(bkz: kazakistan)
mümkünse bozkırın ve hiçliğin tam ortasında. (maliyeti karşılayabildiğim an arazi satın alıp yerleşme planlarım var. büyük şehir bana dar geliyor)

ama şöyle de bir şey var;


her şey olmasa da çoğu şey kişinin kendi elinde. doğduğun yeri seçemesen de yaşamak istediğin / ölmek istediğin yeri seçip şansını deneyebilirsin. kartlar dağıtılsa da henüz bahis yapılmadı, o zaman bob!
soolcan soolcan
katar olabilir. çadırlı çarşaflı anam ve sakallı beyaz entari giyen babam olabilirdi. milli gelirden payıma düşenle evcil çita besler çölde safari yapardım. belki de yine fakir olurdum bilemiyorum
nukleerbasliklikid nukleerbasliklikid
2 gün önce annemle bunu tartışıyordum. örneğin bi tanıdığım rwandaya çalışmak için gitmişdi. orda afrikalıların nasıl yaşadığından bahs ediyor dolu dolu. adamlar günlük 1 $ kazanıyor. ancak o kadar mutlular. 1 $ onların günlük ihtiyaçlarını karşılıyor. onlara kalıyor gülmek, eylenmek. mutlu insanlar. kim kimden daha üstün diye bi şey yok. ve ya rekabet yok. 'bu gün bu elbiseyi alıyım, yarın kendime yeni araba alıyım, kimden niye eskik oluyım ki?' diye bi çabaları yok. insanlar mutlular. asıl müminler onlar diye düşünüyorum. allaha hiç bi şekilde isyan etmiyorlar dünya malı için. puerto rico, brezilya bu gibi ülkeler de var ki, insanlar az para kazansalar da kendilerini yeyip bitirmiyolar. gün boyu salsa yapıyorlar.
yani para derdi, sınıflar, rekabet olmayan, ruhu boş insanların olmadığı, gülen, kahkaha atan her hangi bir ülke ola bilirdi...
1 /