hayvan sahiplenme

egaliter egaliter
ev ortamında büyütülen bir hayvanın sokağa bırakılması hayvan için büyük bir işkencedir. hayvan sahiplenmenin geçici bir hevesle yapılmaması gerekir.
plutonun askerleriyiz plutonun askerleriyiz
sahiplenen kimsenin çılgınlar gibi düşünüp taşınması gerekir. çocuk yaparken bile elli kere düşünür insan ama hayvan sahiplenirken durumun o kadar kritik olduğunu düşünmez.

hayvan sahiplenirken onun hiç büyümeyecek bir bebek olduğunu düşünmeniz gerekiyor. eğer götünüz yemiyorsa girmeyin arkadaş bu işe. çünkü siz bakamayacağınıza kanaat getirdiğiniz an başkasına bile verseniz onu, onun iç dünyasında büyük bir yıkım oluyor. hele bazı orospu çocukları götürüp ormana filan bırakıyor. hiç mi kimse sevmiyor lan sizi? bu nasıl bir vicdansızlık amk?

benim iki kedim var. 3 günlükken buldum ve göbek bağları duruyordu hala. biberonla besledim. çişini kakasını yaptırdım pamuklarla. böyle büyüttüm. şimdi eve 1 saat geç kalsam strese giriyorum. ama siz nasıl bu hayvanları terk edebiliyorsunuz anlamıyorum.

daha çok yazarım, yazdıkça sinirlenir, sinirlendikçe söverim. bu evveliyatını siktiklerime ne desem az. çok sinir oluyorum bu koduklarıma!
ophelias ophelias
2 buçuk yıl önce yaptım ben bunu. sersefil haldeydi yavrucağım. daha 2 aylıktı. üzerinde bitler pireler uçuşuyordu. hiç tereddüt etmeden aldım onu evime. çünkü ben onu değil o beni bulmuştu. o gün bugündür benimle ve bana veya ona bir şey olana dek (inş bana) benimle kalmaya devam edecek.
en azından bence öyle en azından bence öyle
bir köpek sahiplenmiştim ve sahip olduğum koşulların yetersiz olduğunu sonradan anladım. birkaç ay sonra sahiplendirmek zorunda kaldım ve hem ayrıldığımız için hem de ondan haber alamadığım için çok üzgünüm.
bu yüzden kedi veya köpek sahiplenirken sahipleneceğiniz cinse ilk defa bakacaksınız özellikle karar vermeden önce geçici yuva olmak çok mantıklı.
hayvanların karakterleri ihtiyaçları da birbirinden çok farklı olabiliyor bu sayede bunu da deneyimlemiş olursunuz. geçici yuvayken bakabileceğinizi görür de sahiplenirseniz ne ala ama bakamayacağınızı anlarsanız onun geçici yuvası olarak kalırsınız hem kalıcı yuvası olana kadar ona iyiliğiniz dokunmuş olur hem siz ona hem o size çok alışmamış olur bu sayede kimse üzülmez.
purge me purge me
sorumluluk almak, ömür boyu sürecek bir yolculuk için maddi manevi imkanları, bulunacak konumları, şartları hesaplamaktır.

allah rızkını verir sorumsuzluğunda bebek yapanlar olduğu gibi, düşünmeden hayvan sahiplenen de çok.

bu bir heves, minik bir anahtarlık, yılbaşı hediyesi, küçük bir maskot falan değil. ruhu, sevgisi, duyguları olan bir canlı. duygularını alıştığınız tür gibi ifade etmemesi onun bir nesne olduğunu göstermez. 3 ay sonra sokağa bıraktığınız ya da pet shopa geri götürdüğünüz hayvanları çocuklarınızın yerine koyun lütfen.

iyi niyetle sahiplendiğinizi düşünüyor, saygı duyuyorum ama biraz daha sorumlu olup ona bir hayat sağlamak en doğrusu. şu an için hayvan sahiplenen insanlardaki en irite eden şey, sahiplenen hayvan ile yaşayamayacağını "bir süre sonra" anlaması. bu şımarıklıktan nefret ediyorum.
adagiettoo adagiettoo
yıllar evvel benim gerizekalılığımdan, mallığımdan, salaklığımdan ölen canım yüzünden ben de hayvan sahiplenemiyorum. ona muhteber ismini de ben vermiştim. bir gün evden kaçtı, bulduğumda çok üşümüştü ve değişik bir hali vardı. bir an evvel toparlasın diye onu sade ve sadece proteinle besledim ancak veteriner kedicimin böbreklerinden rahatsız olduğu için onu proteinle beslemenin onun bünyesine daha çok zarar verdiğini söyledi. birkaç gün sonra da öldü zaten. şu hayatta neye elimi atsam kurutuyorum.