hayvancılık

nealırsanbimilyon nealırsanbimilyon
bu ülkede biten şeydir.

annemden alıntı;
"bizim eskiden 20 kadar ineğimiz,200 tane küçükbaş ve sayısını bilmediğimiz kadar tavuğumuz vardı.sabah onları sağmaya girer,akşam ancak çıkardık.yarış atlarımız vardı,sırf nam yürüsün diye beslediğimiz.bizim ekmeğimizdi hayvanlar."

çok değil,30 yıl sonrasıdır.nealırsanbimilyonun annesi şehirden biriyle evlenmiş,anneannesi ise köyünü bırakıp gelememiştir.
geriye kalan:
1 inek.sadece.

sorun ne ailede,ne de diğerlerindedir.köyde hayvan kalmamıştır.gençler şehri bi halt sanıp göçmüşler,köyde ağalar gibi yaşayacaklarına,şehirdeki inşaatlarda amelelik yapmaktadırlar.
bunu çok şeye bağlamak mümkün ve onların da haklı tarafları var.(bkz: türkün köylüye bakışı) (bkz: köyle kentin farkları)

yahu bir köy düşünün,hemen yakınındaki ilçede satılan tavuklar bayat.
adama götürüp değiştirmek istendiğinde verilen cevap:
"abi bişe olmaz,şoklandı onlar,siz yeyin."

galiba şoklanan tavuk değil,biziz..
filimadamı filimadamı
et üretimi yüzde 1 artarak 1 milyon tonu geçti diye sevineceğimize tarımın ölmesinden dolayı ekilemeyen milyon hektarlık arazileri mera olarak kullanmak dururken dışardan yılda 300000 ton et ithal etmemize üzülmemiz gereken sektör.ithal edilen etin maliyetinin de 3,5 milyar dolar olduğunu eklemeden geçemeyeceğim.
dengesiz26 dengesiz26
hayvancılık sektörü devletin elindeki rakamlara göre çok iyiyiz peki ya hayvancılıkla uğraşanlara göre? tarım sektörü azaldıkça devlet krediye yönlendirdiğinden borç içindeki halk iyice borca batıyor. üretimi yapan halk her geçen gün biraz daha azalıyor veya iflas ediyor. tarımla uğraşan kisi sayısı azaldığından yem fiyatları artıyor. yem fiyatları arttığı için üretici mecburen hayvan fiyatını arttırıyor.
tayyaraga tayyaraga
türkiye'de bitmesinin sebebi fiziki yetersizliklerden ziyade, hemen hemen her alanda olduğu gibi eğitimli insan yetersizliğidir. ülkemizde şöyle bir algı var; tarım ve hayvancılık köylü işidir. hayır efendim, bin defa, yüz bin defa hayır! tarım ve hayvancılık bırakın köylü işi olmayı, karmaşık görünen birçok sektörden daha fazla knowhow gerektiren, oldukça teknik bir alandır. bizim köylüde ise maalesef bu işi profesyonelliğe dökerek yapacak bir vizyon mevcut değil. bu işte ahırın yapılmasından tutun diğer tesis olanaklarına kadar son derece profesyonellik gerektiren onlarca detay var. her bir detay başarıya giden piramidin taşlarını döşüyor. tek bir detaydan dahi ödün verirseniz ilerleyen zamanlarda birçok sorun ile yüzleşmeniz kaçınılmaz. bizim köylerde anam babam usulü yapılan hayvancılıkta ise bırakın tek bir ayrıntıyı bile atlamamayı, deyim yerindeyse doğru yapılan tek bir şey bile yok. ahırlar tam bir keşmekeşin ortası, yapılan iş için bir işletme tanımı yapmak deveye hendek atlatmaktan daha güç. buraya kadar bahsettiğim konu işin görünen kısmı. bir de başarı için dikkate alınması gereken bir perde arkası var.

hayvancılık tarımdan ayrılmaz bir alan. hayvanların ana besin maddelerini üretici bizzat kendisi üretmediği takdirde maliyet etkin bir operasyon yönetimi yapması imkansız. ayrıca bir de optimizasyon meselesi var ki, belki de kırılma noktası burası denebilir. belirli bir üretim hacminin üzerine çıkılmadığı müddetçe aracıyı sirkülase etmenin bir yolu yok. aracı var olduğu sürece de tatmin edici karlar elde etmek imkansız. o yüksek hacimli üretim içinse eğitimli profesyonellerin öncülüğünde küçük işletmelerin kooperatifleşmesi şart.

uzun lafın kısası, ülke olarak istenilen ve olması gereken noktanın fersah fersah uzağındayız. tarım ve hayvancılık odaklı bir büyüme modeli geliştiremediğimiz sürece de kalkınmamıza imkan yok. eğer ülkemizde artık bir şeyler değişsin istiyorsak, insanımızın birey olarak önce kendini geliştirerek işe başlaması zaruri bir önem taşıyor.
kuba gibiyim kendi kendime yeti kuba gibiyim kendi kendime yeti
türk hayvancılığının gelişmemesinde türk kızlarının pastoral ilgilerinin yalnızca kampçılık ve interrail türkiyenin seks uyuşturucu içki motivasyonlu piknik etkinlikleriyle sınırlı kalmasına bağlıyorum. dolayısıyla hayvancılıkla uğraşan insanların eş bulma konusunda büyük sıkıntıları var. aile kurulamayınca bu işi devam ettirmiyorlar.
1