insanların ne düşündüğünü önemsemek

purge me purge me
gayet normal düşünce. tabi ortamlarda önemsemiyorum diyorum ben de hep. karizmatik durduruyor o allah için. magazin haberlerinde konuşanlar da kimsenin ne düşündüğünü önemsemiyorum deyip saç başa giriyor iki haftaya. önemseniyor sanki biraz millet. biz yine tabi cool duruşu bozmayalım, ona lafım yok.

başlık, "insanların" yerine "toplumun" "topluluğun" diye açılsa, sanki biraz anlam değişirdi ve bambaşka konuşurdum. insanların düşünceleri önemli benim için bireysel bazda. muhattap olduğum çevreyi çağrıştırıyor o kelime. insanlar buradaki üyelerse misal, bunlar ne zaman birleşir ve bir zihniyeti yansıtan "topluluk" olur o zaman çüküme takmam. bireysel olarak birisi gelip bişey derse, içten içe sinir olurum ama "insanların düşüncelerini önemsemiyorum" derim yine de. aman anlatamadım pek bunu da neyse..

imza: çoğul eki takıları ile ve kelimelerle sorunu olan purge dayı.
sana söyleyeceklerim var sana söyleyeceklerim var
hayatımda değeri ve yeri olan herkesin ne düşündüğünü önemserim, dinlerim. fakat ortada benim kararlarıma müdahale, yanlış olduğuna ikna etme çabası ya da kararımı küçümseme tarzı bilirkişi halleri olursa ne hayatımda yeri ne de değeri kalıyor o insanın. 1,5 ay kadar önce bu şekilde davrandığı için yakın bir arkadaşımla ( görüştüğüm 3-4 kişiden biriydi her gün) yollarımı ayırdım. insanları ve düşüncelerini önemsemek ayrı bir şey, onların düşünceleriyle hayatınızın gidişatını değiştirmenizi beklemeleri ya da buna izin vereceğinizi ummaları ayrı bir şey. kimseye ama kimseye bu hakkı vermemek gerek. buna partner, çocuk, arkadaş ve aile de dahil. neden? çünkü siz izin verdikçe herkes kendi "normalini" dayatmaktan geri durmuyor. en azından benim tecrübelerim böyle oldu hep. topluma gelecek olursak. zerre umurumda değil benim doğrularımın sokaktakilerce ne kadar onaylandığı ya da tuhaf karşılandığı. en basitinden yıllardır yalnız mı öleceksin geyiğidir gidiyor bana karşı. bir daha evlenmek istemememle alakalı defalarca kez neden sorusuna maruz kaldım. defalarca kere neden bu kuruma inanmadığımı anlattım. sonra anladım ki herkesin isteği, aslında benzer hayat planlarında hepimizin benzer acıları çekiyor olduğunu görmek ve bunun getireceği o bencil iç rahatlamasını arzulaması çoğu insanın. yani onun da hayatı aynı b.kun laciverdi demek istiyorlar. yok kardeşim, ben az ötede oynuyorum siz mutlu mesut (eğer becerebiliyorsanız tabii) takılın öyle bana bulaşmadan. ve evet yalnız öleceğim evlenmemek yalnızlıksa size göre.