kadınlar kendilerini öldüren erkeklere aşık olur

3 /
ayımsı toraman ayımsı toraman
bir insanı öldürmek için illa ki canından mı etmek gerekiyor? hayır.

şair oscar wilde, reading zindanlarında hapis yattığı zamanlarda karısını öldürdüğü için idam cezasına çarptırılmış bir mahkumun infazına şahit olur, ardından anlam yüklü o meşhur şiirini yazar;

oysa herkes öldürür sevdiğini
kulak verin bu dediklerime
kimi bir bakışıyla yapar bunu
kimi dalkavukça sözlerle
korkaklar öpücükle öldürür
yürekliler kılıç darbeleriyle
kimi gençken öldürür sevdiğini
kimi yaşlıyken
şehvetli ellerle boğar kimi
kimi altından elleri
merhametli kişi bıçak kullanır
çünkü bıçakla ölen çabuk soğur
kimi yeterince sevmez
kimi fazla sever
kimi satar kimi de satın alır
kimi gözyaşı döker öldürürken
kimi kılı kıpırdamadan
çünkü herkes öldürür sevdiğini
ama
herkes öldürdü diye
ölmez…

şair şiirinde aslında herkesin bir șekilde sevdiğini öldürdüğünü ancak bunu illa ki vahşetle yapmasına gerek olmadığını dile getirir.

aslında gerçekten hepimiz bir yerde sevdiklerimizi öldürüyoruz. kadın veya erkek farketmeksizin yapıyoruz bunu.

hangimiz ölmedik sevdiğimiz insanın sevgisiz bakışları karşısında ve hangimiz ölmedik sevdiğimizin dudaklarından dökülen merhametsiz cümlelerle?

hangimiz hayatta kalabildik sevgiyle dudaklarımıza konduğunu düşündüğümüz bir öpücüğün bir yalandan ibaret olduğunu fark edince? o öpücüğün yürekten değilde kaybetmek korkusuyla gelmesi, ah, ne kadar korkak ve zavallıdır onlar.

ve evet yürekli olanlar ise kılıçla öldürür sevdiğini, bitmiș bir ilişki için korkakça tavırlar sergilemez. bir kılıç darbesi ve bitmiştir. zaten bir bitmişe bitmezi sunmak niye olsun? kolayca yeniden dirilebilir sonrasında insan, nihayetinde şairin de dediği gibi "bıçakla ölen çabuk soğur", ama usta işkenceciler gibi kurbanını son noktaya kadar yaşatan merhametsiz katiller de olmadı mı hayatlarımızda? oldu, olacak.

hepimiz ilişkilerimizde birilerini öldürüyoruz bunu inkar edemeyiz. siz birisini seversiniz, o bir başkasını seviyordur, sizi de bir başkası ve onu da bir başkası. değişmez bir kör düğüm. hepimizde başkalarının yaraları saklı. ama yaralıyız diye illa ki yalandan sevgilerimizle, davranışlarımızla, başkasının acılarını sevdiğimizi söyleyip aslında sevmediğimiz insanlardan çıkartırsak, işte o zaman gerçek katillerden bir farkımız kalmaz.

çünkü herkes öldürür sevdiğini ama herkes öldürdü diye
ölmez…

şiirin son cümlesi ise daha bir vurucudur, sevdiğini öldüren herkes idamlık mahkum gibi cezasını çekmez. onlara kalan ise daima daha fazla acı olacaktır ve ellerine bulaşmış sevgi kanı ile fırtınalı bir okyanusa yelken açarlar.


onlar ki aramızdaki katiller, sen, ben. herkes nihayetinde öldürüyor sevdiğini...

ölüm, ölüm
gündelik sözlerimiz arasında
geçecek kadar kaba.

peki niye ısrarla bizi öldürenlere așık oluruz, işte o da zeigarnik etkisi , feleğin çemberinden geçenler için ise zaten böyle bir sorun yok...
1
çevreyolu çevreyolu
yine konforlu alanlarda "muhalif" olma sanrısı başlamış. zira kolaydır bir cinsiyeti, ırkı vsyi suçlamak, esas suçluyla hesaplaşmaya bir tarafı yemez bu ahkamları kesenlerin. ha bunu yazan veya katılan insanın bilinçaltında şu var:"ben mükemmel insanım. kadınlar benle beraber olsa böyle olmaz." gibi bir tuhaflık.
2
3 /