kağıthane nin biraz şey olması

antreneur antreneur
inişli yokuşlu mu... ben araç kullanmayı buralarda öğrendim. büyük heyecan. hangi yokuşta kaldıramayacağım, arabanın önüne hangi çocuk atlayacak derken, çok zorlu ve esaslı bir direksiyon eğitimi almış oldum.
fake smile fake smile
doğup büyüdüğüm yer hakkında başlık açılınca şaşırdım biraz öyle çok matah bir yer değildir. bir çok büyük mahalle kağıthaneye bağlıdır örnek olarak sanayi mahallesi, gürsel mahallesi... üstteki yazarın dediği gibi yokuşu boldur çocuk fırlar, kedi köpek fırlar diye adama dikkatli araba sürmesini öğretir...
beyond doubt beyond doubt
istanbul'da çoğu yer öyle, en lüks sitenin yanında yakınında varoş semt var. çok paranız varsa bebek var, etiler var... vs. burası istanbul.
tuzukuruhahahi tuzukuruhahahi
zamanında merdiven altı tekstil işçileri yüzünden evime gidememişliğim vardır. durakta hiç kimse yok bekliyorum bunlar nasıl oluyor nereden çıkıyor hurra otobüs gelince beliriveriyorlar bana arka kapı show!
öyle gizemli öyle garip bir yerdir kağıthane.
tepelere kurulmuş evleri, her daim kokan deresi, üzerinize devrilen ağaçları (bkz: sadabad mesire alanı ) şişliye bir o kadar yakın olup bu denli geri kalması, tek ve en güzel mahallesi olan hamidiye'yle bir tuhaftır kağıthane.
seviyorum ama yaşayamam.