kimliği belirsiz cesetler

karlar kraliçesi karlar kraliçesi
emniyet genel müdürlüğü'nün resmi web sitesindeki korku filmlerini aratmayacak bölüm. merak edip tıklıyorsunuz, ilk resimle şoka girip en fazla birkaç resme daha bakabiliyorsunuz.

normalde bir ceset fotoğrafı zaten ürkütücüyken, bu cansız bedenlerin kimin nesi olduğunun bilinmemesi, nerede, niçin öldükleri ya da öldürüldüklerinin muamma oluşu, tüm bu belirsizliklere rağmen onların da zamanında aramızda dolaşmış ve iyi-kötü bir yaşam sürmüş insanlardan oldukları halde tüm bu yaşanmışlıklarının çarşamba çanağına dönmüş bir vücudun vesikalık bir resmiyle nihayet bulduğu, böyle bir sonu, yaşarken kendilerinin bile tahayyül edemeyeceği gibi düşünceler olaya daha da bir korkunçluk katıyor. hayatı sorgulatıyor ister-istemez.

http://www.egm.gov.tr/asayis/kbcara.asp
kazein kazein
gecenin bir vaktinde sadece laptobun sesi çıkıyorken bakmak ortamı daha da bir geriyor. '' benim burda ne işim var lann !! '' diye söylenirken ilerleyen fotoğraflarda da ne olduğuna merakla beklemek, bekleyip gördükten sonra da garip garip şekillere girmek böyle bir şey olsa gerek.

oralarda dolaşmamakta fayda vardır. hele ki sağlam bir mideye sahip değilseniz hiç elleşmeyin derim.
thedewil thedewil
hayır, midemi bulandırmıyor benim bu site. ama tahmin edemeyeceğiniz kadar hüzünlendiriyor.

hepsi bizim gibi birer insandılar onlar. doğdular, arkadaşları oldu. okula gittiler. evlendiler. çocukları oldu.

ama hayat, onları, cebinde 5 milyon lira, üstünde üç-beş giysi ile, "kimliği tanımlanamayan ceset" olarak bir morg köşesine atabiliyor. bazılarının yanında bulunanları okumak daha acıklı. "birkaç demir bilezik, altın diş, 15 lira para, bir adet tişört."

açgözlülükle, zengin olmak, statü sahibi olmak güdüsüyle dolu insan doğası. bir gün bakmışsınız, öbür dünyaya göç ettiğinizde yanınızda sadece 15 lira kalmış. ne zenginlik, ne statü. bazısını hastanede terk etmişler, zavallıların cenazesini teslim alan olmamış. anılarını paylaştığı arkadaşları, çocukları, karısı, kimse ona son kez bir vefa bile göstermemiş.

insana ölümlü olduğunu, ne kadar değersiz olduğunu hatırlatıyor bu site. bir gün bakmışsınız, ölü bedeniniz artık isminize bile sahip değil.
amele mektebi amele mektebi
cesetlerin sahipleri tarafından tanınması ve kayıp listelerinden eksiltme yapılabilmesi için yapılmış bir site.
bazı cesetlerin üzerindeki eşyalar çok garip (bir erkek üzerinde çıkan siyah dantelli kadın kilotu) ve nedense bilgileri eksik girilmiş(ulan boyunu,kilosunu,ten rengini,saç rengini niye ölçemediniz biçemediniz).

rotten.com da gezer gibi keyfi girip gezmek bence pek ahlaklıca değil.

allah kimseye orada bir yakın tanıdık arattırmasın.
kazulet kazulet
ölümün her zaman filmlerdeki gibi yatakta, pıt diye gözleri kapatarak, acısız olmadığını hatırlatan resimler içeren site.
ölüm var.
men azeri degilem menim murnum dıgalı men azeri degilem menim murnum dıgalı
korkudan ziyade hüzünlendiren, uzun uzun düşündüren, ölümün var olduğunu suratınıza tokat gibi çarpan sitedir.

acaba nasıl bir hikayesi vardı
acaba o an orada ne yaşandı, acaba son cümlesi neydi diye düşünmeden edemiyorsunuz.

ben fotoğraflara bakmaktan ziyade emniyet tarafından yazılan dipnotları okumak için girerdim bu siteye... gördüğüm tek bir intihar fotoğrafı ve açıklamayı okuduktan sonra bir daha hiç girmedim.

-cesetin yaninda beyaz üzerine mavi renkte yazili " ölümümden kimse sorumlu değildir kahbelik çok ağır geldi" şeklinde not bulunmuştur.

allah ölümün bile hayırlısını nasip etsin...
jewelery jewelery
türk edebiyatının unutulmaz ismi ömer seyfettinin de cesedi öldüğünde kimse tanımadığı için sahipsiz olarak değerlendirilmiş ve cesedi tıp öğrencilerince kullanılması için kadavra yapılmış. tıp öğrencilerinin etrafında olduğu parçalanmış cesedin fotoğrafını gazetede gören arkadaşı geç de olsa cesedi kurtarmaya çalışmış. bunu bir yarışma programında öğrenmiş hem şaşırmış hem üzülmüştüm. türk edebiyatının bu önemli isminin yalnız ölmüş ve öldükten sonra da değer görmemiş olması ne acı.
6