kitaplardan alıntılar

6 /
asirin asirin
benim yalnızlığım ise, hayatım boyunca ürkütücü bir hızla büyümüş ve sosyal denilebilecek bütün yeteneklerimi teker teker yok etmiştir..
bedenimin çevresinde yıllar boyu inşa etmiş olduğum ve yakında kapısını tamamen içeriden kilitlemeyi düşündüğüm yalnızlık katedralim, belki de şimdiye kadar başardığım tek iştir...
sorarlarsa, "ne iş yaptın bu dünyada?" diye, rahatça verebilirim yanıtını:
"yalnız kaldım...kalabildim..! altı milyarın arasında doğdum,
ve hiçbirine çarpmadan geçtim aralarından...



hakan günday,
kinyas ve kayra'dan...
asirin asirin
hırs,
bütün duyguların beslendiği ve güçlendiği bir arzudur; dolasıyla üstesinden gelmek öyle kolay değildir; çünkü insan herhangi arzunun esiri olduğu sürece bu duygunun da esiri olmuş demektir...
cicero der ki:
"şan ve şeref özellikle en iyileri ardına kadar götürür..
filozoflar bile şan şerefe önem verilmemesine dair yazdıkları kitapların üzerine imzalarını atarlar..."

spinoza...
johann wolfrang stock johann wolfrang stock
yüce gökler^ tez kanatlı yeller,
irmakların akıp giden suları,
denizlerin kıvrım kıvrım sonsuz gülüşleri!
toprak, varlıkların anası.
ve sen, güneş, her şeyi gören koca toparlak!
sesleniyorum size, gelin görün
bir tanrıya neler çektiriyor tanrılar!
görün başıma gelenleri,
yıllar yılı çekeceklerimi.
bu çileyi layık gördü bana
tanrıların başına geçen.
yazıklar olsun, yazıklar olsun!
çektiğim çekeceğim acılar
paralıyor yüreğimi.

(bkz:zincire vurulmuş prometheus )
geçmişin ayak izi geçmişin ayak izi
"kendim olmalıyım diye tekrarlıyordum.. onlara hiç aldırmadan; onların seslerine, kokularına, isteklerine, sevgilerine ve nefretlerine aldırmadan ben kendim olmalıyım. çünkü kendim olmazsam onların olmamı istedikleri biri oluyordum ve onların olmamı istedikleri o insana hiç katlanamıyordum ve onların olmamı istedikleri o dayanılmaz kişi olacağıma hiçbir şey olmayayım ya da hiç olmayayım daha iyi, diye düşünüyordum."

"hiçbir zaman inandıramadım seni kahramansız bir dünyaya neden inandığıma. hiçbir zaman inandıramadım seni o kahramanları uyduran zavallı yazarların neden kahraman olmadıklarına. hiçbir zaman inandıramadım seni o dergilerde resimleri çıkanların bizden başka bir soydan olduğuna. hiçbir zaman inandıramadım seni sıradan bir hayata razı olman gerektiğine. hiçbir zaman inandıramadım seni, o sıradan hayatta benim de bir yerim olması gerektiğine."

"zaten okumak yazarın harflerle anlattığı şeyleri aklın sessiz sinemasında bir bir resimlendirmekten başka nedir ki?"

"okumak aynanın içine bakmaktır ; aynanın arkasındaki 'sırrı' bilenler öteki tarafa geçerler , harflerin sırrından haberdar olmayanlar ise bu dünya içinde kendi yüzlerinin yavanlığından başka bir şey bulamazlar."

"hiçbir şey hayat kadar şaşırtıcı olamaz. yazı hariç. yazı hariç. evet tabii, tek teselli yazı hariç."

orhan pamuk - kara kitap
6 /