koronadan sonra başlayan gelecek kaygısı

soulcleaver soulcleaver
bende daha ziyade "korona'dan sonra ne gelecek?" kaygısı başladı. farkında mısınız gençler, 2020 gittikçe vites büyütüyor ve şimdiden 3'e taktı bile. böyle giderse finali süpernovayla yapacağız.
3
kahve ve rengi kahve ve rengi
kendim için degil de çocuğum benim zamanimdaki çocukluğun yüzde kaçını yaşayabilecek beni en çok düşündüren bu ara bu. onu nasıl bi gelecek bekliyor. gelecek nesil hep üst standartlarda yaşar ya ben bizim standartlara razıyım.
azwepsa azwepsa
afet sonrası psikolojisidir. her afet sonrasında bu kaygılarla depresyon yaşar. insan bu noktada yeni şartlara adapte olma kararlılığına kavuştuğunda kaygısı da sona erecektir.

bazı şeyler bizim elimizde değildir: hastalığın yayılımı, devletin tedbirleri, insanların tedbirleri, ekonomik gidişat... bizim elimizde olanlar ise kendi sağlığımızı koruma çabamız, emeğimiz, düşüncelerimiz ve kararlarımız. elimizde olmayan ve olamayacak şeyler nedeniyle kaygıya düşmek yerine kişinin kendi elindekiler ve şimdiye odaklanması kaygı ile mücadelenin temel taşı olacaktır.
tonguç tonguç
koronayı bir fırsat olarak görürseniz, gelecek kaygısını azaltır, hayatınızın kötü giden taraflarını bertaraf edebilirsiniz.

salgınları hızlandırılmış kader olarak görebilirsiniz. bunun projeksiyonunu iyi yaparsanız ve gerçek manada bir eylem insanı iseniz bu musibetten hayatı dersler çıkartır ve hayatınızın yönünü 180 derece değiştirebilirsiniz.

sadece verilen mesajı iyi okumanız gerekir. mesajı alabilir ve harekete geçebilirseniz, geride olduğunuz düşüncesinden kurtulup, öncü olabilirsiniz.

kaygı değil bir şans gibi görün, algınızı açık tutun ve üzerine düşenden fazlasını yapın, kendiniz için.
astral gay astral gay
türkiye'de yaşıyor olmanın getirdiği gelecek kaygısına, ekonomik krizler ve bu salgın eklenince anksiyete ölçekleri bizler için tanı koymada çaresiz kalıyor..
dumrul dumrul
biraz geç gelen bir kaygıdır. yıllardır götümüzde ayı bağırıyor. en ufak bir krizin altından kalkamayan bir cahil sürüsüne siz kendi ellerinizle kendi hayatlarınızı teslim ediyorsunuz.

zombi istilasına gerek yok, daha istanbul depremi var, bir an olsun akıldan çıkarmayıp önlem almamız gereken...

korona için insanlara asgari de olsa ekonomik bir güvence verilmesi gerek ki "açlıktan mı yoksa koronadan mı ölelim" ikilemine düşmeden kapanıp salgının yayılımını durdurabilsinler.

istanbul depremine dönük çok acil şekilde önlem alınmalı ki ülkeyi batırmasının önüne geçilebilsin.

oysa beyzadeler hala kanal istanbul ihalesi peşindeler.

yığınakta yapılan hataları savaşta telafi etmemiz mümkün değil. herkes artık kendi başının çaresine bakacak. bu hırsız sürüsüyle bir geleceğiniz yok.
9
tuzukuruhahahi tuzukuruhahahi
hiçbir kaygım yok. "bir evin bir kızı" olarak toplayıp bavulumu ankara'ya dönmeyi planlıyorum. dönmeyip napıcam. yeni bir hayat kuracak enerjim yok. her zaman aileme yük olmaktan korktum çok genç yaşta çalışmaya başladım ama yok anfmrmmk! yeter.
şu saatten sonra işsiz güçsüz evsiz barksız kalırsam babam bakacak. başka yolu yok. hiç incinmem üzülmem.
2019'un son çeyreğinden beri keyfim çok yerinde. dünyanın başına gelmeyen felaket kalmadı ama ben kendimi iyi hissediyorum. sanki her ne yaşanırsa yaşansın benim için daha iyi olacak gibi bir his var içimde.
bıyıklıherif bıyıklıherif
keşke sadece coronadan sonra başlamış olsaydı. en az 25te başladı bende. hala da devam etmekte. gençlik döneminde başlayıp hala başta olan yönetimden mi, doğru düzgün bir iş ve hayat olmamasından mı, ekonominin insani isteklerine karşılık verememesinden mi yoksa hepsinden mi geliyor bu kaygı bilemiyorum ama corona bunlardan sonra gelir..