mahur beste

1 /
dark elven dark elven
ahmet kaya ve ismini hatırlayamadığım bir sanatçı tarafından iki farklı şekilde bestelenmiş atilla ilhan şiiridir. daha sonraları ahmet kaya için yapılan albümde nazan öncel'de seslendirmiştir. ahmet kaya'nın versiyonunu dinlerken hüzünlenirsiniz çünkü bestenin makamıda mahur makamıdır. diğer versiyonunda ise daha bir haydi yoldaş havası ile yola devam tınısı vardır.
çıkar şu üstündekileri ne dediğin anlaşılmıyor çıkar şu üstündekileri ne dediğin anlaşılmıyor
''sevgili şair attila ilhan bunu yazdığı gün bir gün önce ;yaşamında tek bir insanın canına kıymamış,tek bir karıncayı incitmemiş, tek bir insan onurunu zedelememiş,yaşamındaki en büyük onuru namuslu, devrimci, gerçekten doğru, türkiye'nin bağımsızlığı için savaşan üç tane namuslu insan için yazmış , bunlar;

deniz gezmiş
yusuf aslan
hüseyin inan için..

ve bu şarkıyı söylerken onları saygıyla,sevgiyle anıyorum..''

ahmet kaya.
tekfender tekfender
gidenlerin arkasından atilla ilhan ın yazdığı duygu sağanağıdır.


sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara
simsiyah bir teselli olur belki kalanlara
geceler uzar hazırlık sonbahara
odunun hasını bulan koala odunun hasını bulan koala
atilla ilhan'ın kalemlerinden dökülen dizeler ahmet kaya sesiyle birleşir ve ortaya süper bir şarkı çıkar..sözleri:

şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
o mahur beste çalar müjgan'la ben ağlaşırız
gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
yalnız kederli yalnızlığımız da sıralı sırasız
o mahur beste çalar müjgan'la ben ağlaşırız

bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı
güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı
hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı
gittiler akşam olmadan ortalık karardı

bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra
sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara
simsiyah bir teselli olur belki kalanlara
geceler uzar hazırlık sonbahara


(kopyala yaoıştır yapmadım.emek var.)
karyatid karyatid
o mahur beste çalar müjganla( kirpik ) ben ağlaşırız...

son günlerde bir bakıyorum , tüm melodilerin içinde ne bir cümlesine tutunup kalacağım anımsayacağım bir anım var ne de bir sözü paylaşacak dostum. herkes kendi derdindeyken ilgi istemek ne saçma.

bir yanım kocaman muhtaç işte. ilgiye aç bir kalp sanki bedenim, sadece ondan oluşuyor.
müziğe aşık ben , gene veriyorum kendimi tanınmadık melodilere, bazense eski şarkılardaki başkalarının hayalini, yaşanmışlığını kendime dert ediniyorum.

şimdi tüm bunların yukarıdaki şarkıyla alakası ne derseniz işte oraya gelicem bu tüm bu muhtaclıgımı dedikten sonra .

dostlar vardı, bir araya gelen insanlar, paylaşımlar bitmeyen sohbetler...
sonra büyüdük. ya da büyüyen beyinlerimiz, bedenlerimiz , işlerimiz görevlerimiz oldu.
sandık ki kalplerimiz herşeyi alabilir içine yeni tanıdıklarımızı, eski dostlarımızı. sığar sandık herşey içine sığmadı.
önce dostlar azaldı, görüşmeler azaldı. kısa süre de çok şey konuşma derdi kapladı. sonra konuşulacak konular azaldı. ve sonra bir baktık bir mahur beste çaldı ağlaşanlar ise ben, göz , kirpik, kalp...

şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız ...
`
hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı` ...
`
bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra` ...

simsiyah bir teselli olur belki kalanlara ...

o mahur beste çalar , müjganla ben ağlaşırız

yoruluyor insan, hep biri olsun istiyor yanında.
ilk okula giderken aynı mahallenin yaşıt kızı oluyor, okul yolu paylaşılan
sonra kaç yıllık arkadaşınız yerini alıyor lisede beli kıvrılmış etekle kıkırdayarak yolda yürürken,
üniversite oluyor önce yurt arkadaşı, sonra kanka sanılan insanlar.
hep yürürken yanınızda, sınav zamanı sabahlamalarınızda,gece eğlencesinde içkinizin yarısında...

sonra birden ışık mı yanıyor sönüyor bir bilmem kimse kalmıyor. kalan sizse alışkın yanınızda yürüyen birine. sonra karşı bir cinse ihtiyaç duyuyorsunuz. cinsellik pekte umrunuzda değil aslında. biri olsun yanınızda, yürüsün, desteklesin. ama olmuyor, hiç bir şey sizin hayaliniz , istediğiniz gibi değil işte.

sonra şarkılara veriyorsunuz kendinizi, olmayan dertlerinize yanıyor, yaşanmamış aşklara ağlıyor,olmayacak hayallere dalıyorsunuz.

bazen bir mahur beste çalıyor, müjgan gelse de ağlasak diyorsunuz.
müjgansa hiç hayatınızda olmamış onu şarkı bitince , sonra anlıyorsunuz.
ve şarkıdaki söz geliyor aklınıza ;

bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra
sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara
afo afo
müjganla ben ağlaşırız diye devam eden söz grubu. birçok insan evladı buradaki müjganı özel isim zanneder anca divan edebiyatında müjgan kirpikleri temsil eder arkadaşlar. saygılarımla.
1 /