metal a headbanger s journey

1 /
sycrone one sycrone one
bugün 13.30 seansında sinepopta festival sayesinde izlediğim,çok eksikleri olmasına rağmen,eğlenceli,bilinmeyen bir kaç şeyi kapmak için seyredilmesi gereken güzel bir belgeseldi.sam dunn isimli antropologumuz,ki kendisi 12 yaşından beri metal dinlemektedir,bu müziğe karşı neden durulduğu,neden türlere bölünmek istendiği vs hakkında,metal duayenleriyle röportajlar yaparak bir yerlere varmaya çalışıyor.diodan,bruce dickinsona,tom arayadan arch enemye,dorodan alice coopera cannibal corpsedan motörhead in lemmysine bir ton röportaj var.

belgeselin tüm salonu koparan isimleriyse mayhem grubu elemanları ve gorgoroth denen grubun elemanı oldu.hakikaten kendilerinden geçmişler bu şahıslar ve yarılmamak elde değil.

belgeselde,cinsellikten,cinsiyet ayrımına,çevrenin bu kişiler üzerindeki etkilerinden,din e kadar bir ton konu üzerinde durulmuş.filmin gayet uzun bir bölümünü kapsayan norveçli black metal grupları bir hayli ilginç.

sonuç olarak eğlenceli vakit geçirten öğretici bir belgesel.sinema salonunda hergün evde dinlediklerimizi dinlemek de ayrı bir zevkti belirtmeden geçemiycem...
ephendy ephendy
kaçıranlar için an içinde ntvde tekrarının yayınlanacağını bildirir, yanaklarınızdan öperim metalci yavrucaklarım benim.
kun3uli kun3uli
son bölümde olayın "heavy metal ya içinizdedir ya da değildir, eğer içinizde değilse bunların hiçbirini zaten anlamazsınız" şeklinde özetlendiği, tüm metalcilerin hislerine tercüman olmuş başarılı belgesel.
stone cold stone cold
istanbul film festivali’nin dışında rotterdam 2006, stockholm 2005, kopenhag 2005, bergen 2005, montreal 2005 ve toronto 2005 gibi pek çok önemli film festivalinde gösterilen belgesel film.2005 kanada yapımı.
(bkz: ntv belgesel kuşağı yaşam, okyanus derinliklerindeki uçsuz bucaksız dünyaya uyum sağlayabilmek için inanılmaz yöntemler geliştirir. 30 ton ağırlığındaki bir balina köp... ntv )

bulabilirsem orjinalini;bulamazsam tekrarı yayınlanacağı zaman(?) hayrına kayıt yapıp bilgisayarımın bir köşesinde tutmayı planladığım belgesel.
stone cold stone cold
metalin hangi alt dallara ayrıldığını göstermesi açısından da önemli bir belgesel.metalci gençliğin(!) önemli bilgi kaynaklarından biri olmaya aday bir film olmuş zannımca.
keyif pezevengi keyif pezevengi
zaten metal dinleyen bir kitle için pek birşey ifade etmeyen bir belgesel olsa da "metal nedir?yenir mi içilir mi?" diyen insanlar için gayet başarılı bir yapım. belgeselde de birkaç yerde "içinizde varsa vardır" , "gerçekler acıdır" noktaları da metal hakkında tam anlamıyla fikir sahibi olmayanlara metal dinlemenin nedenini açıklıyor. sonuçta ben de zevkle izledim. gelelim kritik noktalara:

-mayhem ve gaahl (`gorgoroth) ile yapılan röportajlar hem adamı güldürüyor hem de tırstırıyor. daha önceden bu heriflerin kanlı canlı bir röportajını izlemediğimden belgeselde bulunması benim açımdan önemli. mayhem ile yapılan röportajda `sam dunn` kişisinin sopa yemekten kıl payı kurtulduğunu düşünüyoruz.
-gaahl ile yapılan röportaj ise sinema tarihine geçecek cinsten artizlik muhteva ediyor. bunun yanı sıra sam dunn abimiz de röportaj esnasında yaldır yaldır soğuk terler döküyor. adamlar terkedilmiş biryerdeler, orda sam dunn low profile diye tabir edilen tavrı takınmasa adamlar zikecek atacak.
-sam dunn denen bu herifin onca grupla nasıl röportaj yaptığı ise hala aklımı kurcalayan bir sorun. yani yavşaklık mı desek, girişkenlik mi desek bilemiyorum. ama sonuçta çok takdir ediyoruz yaptıklarını.
-kerry king adamım diyorum başka bişi demiyorum. adam lak lak saydırıyor lafları. koyuyor çocuğu yani.
-wacken'ı bir de bu filmde gördükten sonra hala gideceğime inanamıyorum.(bkz: tutmayın lan beni)
venom venom
dvdsinde bulunan hareketli metal aile ağacı * yaklaşık olarak şöyledir:

* filmden aldığım için bazı yerlerde eksiklikle ve yanlışlar bulunmakta.

early metal (1966-1971)
cream
jimi hendrix
blue cheer
deep purple
led zeppelin
mc5
mountain
the stooges
black sabbath

new wave of british heavy metal (1979-1983)
motörhead
saxon
iron maiden
angel witch
girlschool
tygers and pan tang
diamond head

original hard rock (1974-1975)
thin lizzy
blue öyster cult
aerosmith

ted nugent

shock rock (1968-1983)
arthur brown
new york dolls ??
alice cooper
kiss
ozzy osbourne
wasp

early punk (1968-1970)
the ramones
the damned
sex pistols
the clash
??

power metal (1978-present)
???
judas priest
rainbow
accept
manowar
dio
???
helloween
blind guardian
hammerfall
primal fear

progressive metal (19??.)
rush
queensryche
savatage
fates warning
voivod
dream theater
???
symphony x
evergrey

glam metal (1973-1990)
slade
sweet
hamoi rock
mötley crüe
twisted sister
poison
cinderella
skid row

pop metal (1978-present)
quiet riot
van halen
whitesnake
def leppard
europe
???
lita ford
guns n roses
???
warrant
doro
???

stoner metal?? (1982-present)
???
candlemass
cathedral
??
opeth

original hardcore
agnontic front
doa
exploited
black flag
bad brains
misfits
gbh
???
dead kennedies
minor threat

thrash metal (1983-present)
metallica
slayer
anthrax
megadeth
exodus
overkill
kreator
destruction
testament
sepultura
nuclear assault
death angel
pantera

first wave of black metal (1981-1986)
venom
mercyful fate
bathory
celtic frost

norwegian black metal (1990-present)
mayhem
gorgoroth
dark throne
emperor
satyricon
???
dimmu borgir

grindcore (1987-present)
napalm death
carcass
repulsion??
brutal truth
??

death metal (1985-present)
possessed
sodom
death
morbid angel
obituary
deicide
cannibal corpse
???
autospy
???

swedish death metal (1990-present)
??
entombed
at the gates
???
arch enemy
soil work
ın flames
dark tranquillity
the haunted

metal core (1985-present)
corrosion
suicidal tendercies
??
machine head
stormtroopers of death
hatebreed
???

grunge (1988-1993)
green river
melvins
soundgarden
mudhoney
nirvana
alice in chains
mother love bone
pearl jam
stone temple pilots

goth metal (1990-present)
paradise lost
tiamat
therion
type o negative
my dying bride
anathema
theatre of tragedy

ındustrial metal (1988-present)
ministry
white zombie
godflesh
nine ınch nails
fear factory
marilyn manson
static x

hard alternative (1989-present)
faith no more
jane s addiction
prong
the smashing pumpkins
rage agains the machine
tool

nu metal (1994-present)
biohazard
korn
slipknot
limp bizkit
god smack
coal chamber
system of a down
disturbed
kittie

new wave of american heavy metal (2000-present)
shadows fall
lamb of god
darkest hour
chimaira
killswitch engage
unearth
god forbid (düzeltme: `evilmaddox)
1
odadaestrangedçalıyo odadaestrangedçalıyo
evde annem, babam ve kardeşimle izlemeye çalıştığım fakat babamın dee snider'i görmesiyle beraber kanalı değiştirmesi sonucu izleyemediğim belgesel.daha sonra netten indirilip izlenmiş, alice cooper'ın norveçli blackçi tayfayla geçtiği taşak çok leziz gelmiş, gaahl denyosunun satanik triplerini bolca gülünmüş, dio'nun gene simmons'a ha bire laf sokmasına anlam verilememiştir.
nightwish nightwish
belgeseldeki en dikkat çekici olaylardan biri, twisted sister vokali dee snider'ın halk mahkemesinde, metalcilere karşı açılan davayı anlatışıydı bence. bu mahkemede, süslü püslü bayanlar ve takımlı beyler, metalin nasıl da beyin yıkayıcı, nasıl da psikopat olduğu konusunda haftalarca konuşmuşlar. ardından "bu herifler nasıl olsa iki kelimeyi bir araya getiremiyor, çağırsak da iyice rezil olasalar" düşüncesiyle dee snider'ı çağırmışlar. bu kumpası farkeden dee, kendince bir yöntem geliştirmiş. uzunca bir savunma ve hatta saldırma konuşması hazırlamıştır vaktinden evvel. mahkemeye giderken, onun cidden serseri olduğunu zannetsinler diye tembel ilkokul çocukları gibi bu konuşma metnini kıvırıp kıvırıp yırtık kotunun arka cebine koymuştur. kendisine söz hakkı verildiğinde ise, yavaşca kağıdı çıkarmış, kırışıkları giderme maksatlı düzeltmeye çalışmıştır. "o an bana acıyan ifadelerini görmeniz lazımdı" diyordu tam burda röportajının. ardından kendinden hiç beklenmeyen bir şekilde uzunca olan bu konuşmayı bitirmiş ve herkesi dumur ettikten sonra uzun br sessizlik yaşanmış. karşı taraf şarkı sözleriyle ilgili atakta bulunmuş onu tekrar kötü gösterme amaçlı. ama hepsine gene bir cevap verebilmiş dee. "orada metalcilerin gerçekten boş insanlar olmadıklarını gösterdim" diyordu röportaj sonunda.
akılda kalıcı bir diğer sahne ise gorgoroth solisti gaahl'ın "müziğinizde neyden etkileniyorsunuz" tarzındaki soru karşısında, uzun uzun bakıp, 5 10 saniye sunucuyu süzdükten sonra "satan.." demesi, ve ardından gene bi 5 10 saniye elindeki şarap kadehini dikizlemesi, ve bir dikişte içmesiydi. orada bir de dudak kenarlarından kırmızı salça aksaydı tam olacaktı! *
ayrıca dio'nun norveç blackçilerinin agörüntülerinin ardından hemen onlarla ilgili yaptığı yorumun konulması dio'yu daha da bir sempatik ve ağır abi olarak görmekle sonuçlanmıştır. ama .. dio'nun o muazzam tahtımsı sandalyesinde otururken verdiği röportaj esnasında aklımdan geçen tek düşünce vardı "ulan herif gittikçe ciguli'ye benziyor. şimdi darbuka eşliğinde push'u söyleyecek, ardından potpori tarzında binnaz'a dalacak". tanrım sen beni affet
iao iao
gaahl ile yapılan efsanevi atmosferik röportajın başında esas elemanın gerginliği hatta çekingenliği ciddi şekilde hissedilmektedir. attığı "ya yerse lan beni bu? götümü keserse?" bakışlarının yanı sıra, ilk sorduğu soruda da hafif kekelemesi de dikkat çekicidir. alice cooper'ın özentilere verdiği ayarlar olağanüstüyken, lemmy'nin groupie ablalardan bahsederken arka tarafa doğru çapkınca bakması da ayrıca unutulmazlar arasındaydı.

gaahl'la gerçekleşen diyalogun başı yaklaşık şöyleydi:
- what is the primary ideology (burada sanırım çekinmeden gelen bir dil sürçmesi var) or ideas that fuel gorgoroth's music?
(15 saniyeye yakın bir sessizlik, kilitlenmiş bakışlar)
- ............ satan.
- what is satan or what does it represent?
(bu sefer düşünme süresi azalıyor 5-6 saniyeye düşüyor)
- ..... freedom.

şarabından bir yudum alıp, kiliselerin yakılması hakkında konuştuğu an da ayrıca efsanedir.

sanırım mayhem grubundan bir üyenin sarhoş halde "sizin hakkınızda böyle böyle diyorlar" sorusuna, "kimmiş onlar?! isim ver! çıkışa gelicem" naralarını da es geçmemek gerekir.

her şey bir yana master of puppets ile yapılan o harikulade kapanış, "biz siz olmadan da çok mutluyuz" mesajı ile beni yemiş bitirmiştir bu belgesel. efsanevi isimleri bir daha izlemek, dio'nun kısacık boyuna rağmen ne kadar dev bir adam olduğunu bir kere daha görmek, tommy iommi denen yaşayan karizmadan bilgiler almak, bruce dickinson'dan inciler duymak gibi güzel anları yaşatmasıyla bile benim için çok özel olmuştur, iyi de olmuştur.

son olarak norveç'te üç kılıcın yanyana durduğu anıtın önünde söyleyenenler de ayrıca etkileyicidir, arkadaki müzik de.
1 /