milliyetçiliğin ırkçılıktan farklı olması

1 /
markrenton markrenton
milliyetçilik kelimesi çoğu zaman farkında olmadan ırkçılık kelimesi yerine kullanılır.
ama milliyetçilik bir ülke için en üst sıralarda olması gereken, kendi ırkını yüceltmek amacıyla uygulanan politikadır. kendi devletinin malını kullanırsın vs.
ve bu kavram atatürk'ün de ilkeleri arasındaydı.
ama ırkçılık tamamen ayrı bir kavramdır. ırkçılık belli bir ırka mensup insanları yüceltirken, diğer insanları aşağılık görmek, onların hiçbir haklarını tanımamaktır.
örnek için
(bkz: hitler)
hacı hacı
vatanını milletini sevme durumudur milliyetçilik kendini aşıp senden başka milyonlarca kişinin menfaatlerini düşündüğün bir durumdur.kutsal ve yüce bir duygudur insanlığı sevme durumudur bir nevi.içinde diktacı zihniyeti ve çürümüş toptancı düşünceleri barındıranların asla yürekten inanamadığı bir durumdur.bir nevi insanık için türkü yakma,şarkı besteleme,şiir yazma,resim yapma durumudur. başka bir anlamda jean- jaques rousseu,nazım hikmet,namık kemal vs. olma durumudur. içinde bu denli büyük bir sevgiyi barındıranlar asla başka ülke milliyetçilerine düşman olamaz bilakis yanlarında yer alır.milliyetçiler faşizmin,emperyalizmin,ırkıçılığın tam karşısındadır.he şimdi birileri kalkıp der ki günümüzde bu böyle mi de bilmem ne de.günümüzde bu kavramın içini kimlerin boşaltıp ne koyduğu beni bağlamaz ben böyle öğrendim bu da böyledir.nasıl ki islami terör olmazsa faşist milliyetçi de olmaz.insanı seven kötülüğün karşısındadır ve ırkçılık da kötüdür.ırkçılık kendine küfür etme ve seni yaratana hakaret etme durumudur.en adi fikirdir tühtür yazıktır günahtır.milletin aklını karıştırmadır mücadele edilesi durumdur.milliyetçilik siyasi ideoloji değil insanı sevme durumudur
mopuz mopuz
ikisi de birer ewropa hastalığıdır sadece biri grip diğeri zatüree gibidir ama unutmayalım gripin zatüreeye dönüşme olasılığı yüksektir tabii eğer tedavi edilmezse
hikaru hikaru
milliyetçilik elbette ırkçılıktan farklıdır: milliyetçilik son derece insani bir durumdur, ve özünde insan sevgisi ve hoşgörü barındırır!

hemen eksiye basmadan önce bir düşünün: asıl, ırkçılık dediğimiz şey, kendi milletini yüksekte, diğer milletleri ise aşağılık olarak görmektir. milliyetçilik ise, önce kendi milletini sevmek, onun yükselmesi için uğraşmaktır. insanın öncelikle kendi milleti ile sevgi bağları kurması son derece insani ve anlaşılır bir durum: hangimiz, insanları sevmeye, alıştığımız insanlardan, yani ailemizden başlamayız? hangimiz, aynı dili konuştuğumuz, aynı türkülere ağladığımız insanlara karşı kendimizi daha bir yakın hissetmeyiz? insan tabii ki kendi milletinden olan insanlara daha başka bir sıcaklık, sevgi hisseder; herkes kendine benzeyeni sever.

ama işte milliyetçilikle ırkçılık, bu noktadan sonra ayrılır: milliyetçi insan, kendi milletinden sonra diğer insanları da sevmeyi öğrenir. kendi milletinin kültürü kadar, başka kültürlere de saygı duyar. kendisi nasıl kültürünü korumak istiyorsa, diğer milletlerin de kendi kültürlerini koruma hakkına saygı duyar. oysa ırkçılıkta diğer kültürler aşağı görülür; diğer milletlerin yaşama hakkı ellerinden alınır; kendi vatandaşları daha iyi koşullarda yaşayabilecekse diğer insanların acı çekmelerinde bir mahzur görülmez. bu bakımdan ırkçılık, emperyalizm dediğimiz şeyle benzeşir.

yani nasıl ki gerçek bir dindarla bir yobaz arasında karşısındakine saygı duyup duymama çizgisinde büyük bir fark varsa, milliyetçi ile ırkçı arasında da aynı fark mevcuttur. milliyetçi bir insanı ırkçı, faşist diye yaftalamak haksızlıktır o yüzden: o, başka milletleri aşağılama, onları sömürme mantalitesinde değildir ki... tek istediği, kendi milletini bu mantalitedeki güruhtan korumak, kendi ülkesinin özkaynaklarının yabancı sermayeye peşkeş çekilmesini engellemek, kısacası başka ırkçıların, emperyalistlerin kendi milleti üzerindeki oyunlarına engel olmaktır.

atatürk milliyetçiliğinden benim anladığım budur arkadaşlar...
elpinoras elpinoras
evet ırkçılık ve milliyetçilik farklıdır. biri ishal, diğeri normal dışkıdır.
(bkz: milliyetçilik toplumsal şizofrenidir)

milliyetçilik, insanların doğarken seçemediği bir olgu üzerinden siyaset üretir, diğer halkları ötekileştirir. örneğin ermeni ve rum milliyetçilerini düşünelim. hepsi türkiye'ye düşmandır. nedeni tarihsel saçmalık savaşlarıdır. ermeni ve rum milliyetçilerinin, bizim milliyetçilerin aynadaki görüntüsü olduğunu da unutmayalım.
tartar tartar
doğuştan getirilmiş ve değiştirilmesi mümkün olmayan özellikler üzerinden yapılan her tür politika insanlar için aşılması zor duvarlar inşa etmiş ve çoğunlukla ölüm getirmiştir. diğer taraftan bu bakış bir topluluğun başka bir topluluktan daha üstün olduğu savını ortaya koyarak her tür işgal, sömürü ve tehcirin alt yapısını oluşturmuştur. dolayısıyla milliyetçilik de ırkçılık da daha güzel bir yaşam için insanlığın kurtulmak zorunda olduğu hastalıklardır. hiçbir şey sonsuza dek süremeyeceğine göre bu fikirler de rollerini tamamladıktan sonra tarihe karışacaktır.

yani pek bir fark yoktur.
iett iett
7 yaşında bir çocuğa sorarsak eğer farklıdır der milliyetçilik ve ırkçılık için neden mi? anlamlarını bildiği için değil tabiki de bu iki kelime hiç bir birine benzemiyor ki ama deyip kesip attırır.
atatürk'ün milliyetçilik kavramına göre; bu millet için yararlı birşey yapıyorsan sen milliyetçisin der.
yarardan kasıt; çalışmak,okumak,insanlara saygılı olmak vs. hepsi olabilir tüm bunlar millete yararlıdır.
şimdi bir ülkü olcağına gidin ve ben kürtleri seviyorum deyin hadi onu geçtik ben ateist'im deyin hadi tamam tamam onu da geçtik ben cuma namazına gitmek istemiyorum deyin ama ben ülkü ocağına gelmek istiyorum deyin bakalım ne olacak? şaka lan demeyin sakın aman deyim demeyin sakın bunları ülkü ocağına gidipte, adamın götünden kan alırlar kan hadi onu yapmadılar falakaya yatırırlar seve seve vazgeçersin o "kötü" huylarından.
kafadan sallama lan dallama diyeceksiniz, bizzat şahit olduğum için diyorum ben bunları yurtta kalırken envai çeşit insanla tanışıyorsun ve bunların içinde ülkü ocağında reis olan insanlarda olabiliyor ve o reis'in anlattıklarının bir kısmı sadece bunlar.
şimdi bu güruh milliyetçiyiz biz diyorlar hadi onlar radikal bir kesim diyelim peki sokakta ki milliyetçiyim diye geçinen insanlar? onlar da milliyetçiyiz diyorlar ve hangi birine sorarsan sor; uzun saçlılardan nefret ederler, ateistleri taksim meydanında sallandırmak isterler, askere gitmek istemeyenleri vatan haini ilan ederler, kürtleri böcek olarak görürler.
şimdi günümüzde milliyetçi dediğin zaman bu tip insanlar karşımıza çıkıyor. peki faşist neydi?
faşist ise bildiğimiz gibi ırkçıdır, bir ırk'ı yüceltir ve diğer ırklardan nefret eder.
şimdi yukarıda ki gözlemler ve faşizmin tanımına göre arada bir fark görebiliyor musunuz?
ben pek bir fark göremedim.
tonguç tonguç
yeniçeri kıyafeti ile yabancı bir ülkenin resepsiyonuna veya davetine katılan mustafa kemal, milliyetçi yaklaşımı neticesinde hem dikkatlari çekmiştir ve övgüleri almıştır. bakın olumlu bir netice çıkmış.

güney afrika'da, kıta afrikasının zenginliğinin ihtişamını yaşayan topraklarda, hergün elinde sopalarla hakkını arayan siyahilerin mücadelesinin sebebi beyaz-elit kıçlara karşı başarı yakalamak da ırkçı mücadelenin sonucudur. adam hakkını arıyor, senelerce hapiste yatıyor ama siyah olarak beyazlara karşı verdiği ırkçı mücadele meyvesini veriyor. o da kendi ırkını savunuyor. aslında ırkı için mücadele ama ırkçı mücadele.

miilliyetçi ve ırkçı kelimesini istersen olumlu algılayabilirsin. birisinde, zayıf düşmüş ve bu yüzden hor görülen bir devletin, tarihte ürkütmüş bir biriminin ihtişamlı görüntüsü ve kültürünün yankı uyandıran ihtişamı.

ırkçı mücadelede ise hakkını aramaktan vazgeçmeyen ve altta ezilmişlerin eninde sonunda hakkını alabileceğinin kanıtı.

bu duygular, savunulmaya çalışılan iki olumsuz ideoloji olarak düşünüldüğünde tabi ki farkı şeylerdir. velakin, olumsuz düşünene yönelen bir embesil beyin değilse mücadele görülebilir.

buradaki fikirler, hiçbir ideolojinin yönlendiriciliğini ve yanılsamalarını kabul etmeyecek bir dimağın kaynağından beslenmektedir.
ıssız adam ıssız adam
doğrudur. milliyetçilik ırkçılıktan farklıdır. ırkçılık, bir ırkı yüceltip başka ırkları aşağılamakken mlliyetçilik, insanın her şeyden önce kendi milletini ve onun çıkarlarını düşünmesidir. ancak ülkemizdeki milliyetçilerin çoğunun bu iki kavramı karıştırdığı da hiçbirimizin inkar edemeyeceği bir gerçektir ne yazık ki. atatürk milliyetçiliğini savunan birçok insanda da bu durum açıkça görülmektedir. bu yüzden milliyetçiliğin ırkçılık olmadığını milliyetçilik karşıtı insanlardan önce ülkelerinde yaşayan azınlıklara ikinci sınıf muamele yapan, onları istilacı olarak gören ve devletin her türlü imkanını kullanarak asimile etmeye çalışan insanlara anlatmak gerekir.
ne bekliyordunuz yani? her fırsatta sosyalistlerin vatan haini ve din düşmanı olduğunu iddia edip kendi milliyetçiliğinize laf gelmemesini mi?
1 /