mühim değil

1 /
viola viola
candan erçetin'in neden adlı albümünden bir şarkı.
ne yaptım biliyor musun
daha çok şarkı söyledim
sigaraya yeniden başladım
alışveriş yaptım gereksiz

ne yaptım biliyor musun
bol bol seyahat ettim
hatta yalnızlık çektim
pişman oldum, kimseye söylemedim

yani sustum genelde
bazen de gülümsedim nazikçe
dinlemediğim belli olmasın diye

bitti buraya kadarmış dedim
unuttum bile dedim
avuttum kendimi sözde
ama yine de akıyor gözyaşlarım
ıslatıyor yastığımı
seni özlediğim gecelerde
nepenthe nepenthe
insan kendi iç sesiyle kavga edip son noktayı koysa bile kazandığını sanarak;

"ama yine de akıyor gözyaşlarım
ıslatıyor yastığımı
seni özlediğim gecelerde"

ama gene de;
mühim değil, üzülürüm, geçer; yeter ki sen üzülme
comeundone comeundone
kırılmışsınıdır ama bilirsin ki karşındaki insan bunu anlayamayacak kadar yüzeyseldir ya da uzaktır sana sadece mühim değil dersin kırgınlığınla başbaşa kalırsın
melodis melodis
bütün insanların kendisinden birşeyler bulabileceği bir parçadir.
kimileri sigara yeniden başlar kimileri alış verişe saldırır gerekli ya da gereksiz bazıları kalabalıkta nazikçe gülümser ilgilenmediği belli olmasın diye.
ya da yastığı bir türlü kurumaz, kimileriyse pinokyodur kimse inanmaz onun unuttumlarına.
hı hı evet hı hı evet
o gün karar verdim. gitti dedim, hayata geri dön.

ne yaptım biliyor musun
daha çok şarkı söyledim

seninle dinlediklerimizden hiç birine dokunmadım. madem ki gittin yeni bir hayata saldın beni, eskiye gerek yoktu. söz-müzik ile silmeye çalıştım seni önceeri hayatımdan.

sigarya yeniden başladım

çok ısrar etmiştin ya hani içme canım diye, dinlemiştim. vazgeçtim. inat değil, intikam değil, ihtiyactı bu.

alışveriş yaptım gereksiz.

kafa boşaltmaya ihtiyacım vardı, seni düşünmediğim her dakika bir nimetti benim için, reyonların arasına gizledim seni. deneme kabinlerine mühürledim.

ne yaptım biliyor musun
bol bol seyahat ettim

bir bilete baktı her şey. gittim. beni bıraktıgın yerde kalamadım çok, dayanamdı kalbim. oradan oraya savurdum kendimi, başka rüzgarlarda kuruttum gözyaşlarımı.

hatta yalnızlık çektim
pişman oldum kimseye söylemedim

kimse yoktu. ben vardım, yalnız ben. dısarıda da içeride de tekliğim vurdu yüzüme, aldırmadım, aldırmadıgımı sandım... aldandım. pişmanlık çaldı kapımı ardından; yapamadım, kimseye açamadım derdimi, göğsüme oturan o acıyı anlatamadım

yani sustum genelde bazen de gülümsedim nazikçe
dinlemediğim belli olmasın diye

kafanda dolaşan binlerce soru varken bir digerinin problemleri anlamsızlasıveriyor. yani öyle oluyormuş, yeni anladım. sen'i düşünmekten bana bile zaman kalmazken ötekilere nasıl odaklanabilirdim ki. gülümseyerek kapattım ilgi noksanlığımı. belki anladılar, umursamadım.

bitti buraya kadarmış dedim
unuttum bile dedim
avuttum kendimi sözde
ama yine de akıyor göyaşklarım,
ıslatıyor yastğımı
seni özlediğim gecelerde

yine başladığım yerdeyim şimdi. beni bıraktığın o hüzün gecesinde...
olmadı. yapamadım. yokluğunun açtığı yarayı kapatamadım. senleyken yaşanan tüm kavgaları özledim bugün. kırmaları, kırılmaları, özürleri, ağlamaları, seni özledim...

seni çok özledim.
çok özledim.
çok.
benden sonra mutluluk benden sonra mutluluk
candan erçetin'in can yakan şarkılarından yalnızca biridir.

"alışveriş yaptım gereksiz"

"yani sustum genelde, bazen de gülümsedim nazikçe dinlemediğim belli olmasın diye"

gibi ayrıntıymış gibi görünen ayrılık sonra dalgınlıkları ve anlamsızlıklarından dem vurmayı başarmış şarkı. ben de bu şarkıyı dinlerken susup, birileri bir şey anlatıyorsa, gülümsüyorum nazikçe dinlemediğim belli olmasın diye.
eni eni
özlenilen gecelerde, gözyaşı akmaya, yastık ıslanmaya mahkumdur. o göz yaşı aktıkça kişi kendini binbir yolla avutmaya da devam edecektir. işte bunun şarkısıdır.
mevlüt şekeri hüznü mevlüt şekeri hüznü
tüyleri diken diken ediyor olmasının tek bir sebebi olabilir; o da şarkının içinde cidden "kendini avutan" bir yan vardır. müziğindendir sanıyorum ki; çünkü sözleri kabak gibi "sandım" demekte. ne bileyim ya hu, bir garip şarkı bu. gidenin boşluğunun kolay dolmadığının resmi belki de...
1 /