nerde o eski bayramlar

1 /
briseis briseis
(bkz: doğru söze ne gerek )
bu cümlede eski öznel olma hakkını son damlasına kadar kullanmıştır. şimdiki çocuk da büyük bi ihtimalle ,ki bu kışın kar yağmaması ihtimalinin transpozesidir, ilerde bu cümleyi kurmanın verdiği gurur ve hüznü birada yaşayacaktır
la mer la mer
her duyduğumda "acaba dedem çocukken onlara da dedeleri böyle söylüyor muydu?" diye düşündüğüm sözcük öbeği.
akbak akbak
kuşaklar arası çatışmanın başladığına işaret eden cümledir. her bayram namazdan sonra kullanılır. yaşı 35 ve üzeri olanların küçüklerle bayramlaşması anlamuna da gelir.
ceyyar kermit ceyyar kermit
her bayram tekrar tekrar gündeme gelen konu. ayrıca her nesilin söylediği bir cümle. şu genç yaşımda, ben bile bu cümleyi kullanır oldum. bunu söylerken biraz ayıp ediyoruz aslında. zaman geçtikçe değişiyoruz. alışkanlıklarımız da değişiyor. dolayısıyla bayramlarda değişiyor. sonra da kalkıp, nerde o eski bayramlar diyoruz. değiştiren biziz, şikayet eden de...
bluelıne bluelıne
söylene söylene anlamını yitirmiş olmasına rağmen hadi genç nesli geçtik de annemin akranlarının dahi (yaklaşık 55-60 yaş) mesajla annemin bayramını kutlaması karşısında kendimi tutamayıp tekrarladığım cümle .
desmodus rotundus desmodus rotundus
10 yıl öncede aynı sözü söylüyorlardı 10 sene sonrada.. e şimdi sorarız: hangi eski bayramlar hacı? ilerleyen ekonomik kriz sadece parayı, alım gücünü değil kişilerin yüzünü de düşürüyor.. bunun karşılığında da "nerede eski bayramlar?" deniliyor. valla ben bildim bileli böyle işliyor bu çark. hiç değişmedi. bu nedenle hiç "nerede" diye soramıyorum.. "hep böyle bu bayramlar"..
yüzme bilmeyen su samuru yüzme bilmeyen su samuru
doğru mudur, değil midir bilemem ama eskisi gibi bayramlarda heyecanlanmıyorum. o eski heyacanım, sabırsızlığım gitti. eskiden haftalar öncesinden gün sayardım. nede olsa yeni kıyafetler giyecektim, akrabalarım gelecekti. seneler geçti artık yeni kıyafet giymek için bayramı beklemiyordum, akrabalarım da git gide azalmaya başmamıştı; kimi evlenmiş, kimi de artık bu dünyada yoktu.
bayramlaşmamak için artık dışarı çıkmamaya başladım. hergün gördüğün insanlarla öpüşmek, sarılmak anlamsız gelmeye başladı. ya eski güzel adetleri terkettim ya da başka nedenler var...
kuzen kuzen
bugun sarfettiğim cümledir, kendi kendime. sonra düşündüm neden böyle dedim diye. haklıydım ama kime göre neye göre haklıydım, sebeplerim olmalıydı.
önceleri gelen giden olur evin girişinde yoğun bi misafir trafiği yaşanırdı, baktım bu bayram yok. ben dolanıyordum evde tek başıma, ikram ediyordum çikolataları mideme.
sonra çocuklar geldi aklıma, lan dedim zil hiç çalmadı nerde bunlar amk dedim. ve dört gün oldu sanırım bir iki velet geldi. işte o an zerk ettim beynime bu teşhisi "nerde o eski bayramlar" dedim, sonra evimizin şehir hayatına epey uzak bi yerleşim yerinde olduğunu farkedip "çocuklarda haklı, ev ebesinin nikahında kim kalkar gelir, çocuk olsam bi şeker için çekmem o eziyeti amk" dedim. sonra kendi çocukluğuma gittim niyeyse. bizde bayramlarda otobüsünde bedava olduğundan mütevellit giderdik uzun uzun binaların içlerine, hatta asansörsüz binaya girmezdik, prensiplerimiz vardı. hatta bazı zamanlar şeker toplamayı unutur akşama kadar asansörde bi aşağı bi yukarı debelenir dururduk. ne fanteziymiş arkadaş. önce kendi mahallesini fethedip(şeker toplayıp) yeni kıtalar keşfetmek adına yola kaşifler gibiydik çocukken. bilirdik bizim mahalleden banknot çıkmaz diye, ondan giderdik aslında denizaşırı yerlere. zaten toplanan gelir ile ya cep sinemasına gidilirdi yada atari salonunda jeton tüketilirdi. çok sonraları düştü bizim jetonda. ve eski bayramlarda sms atmak bile zordu, kimisinin konturu olmaz kimisinin cep telefonu bile yoktu, şimdilerde millet çakıyor toplu sms i sonunada büyük puntolarla yapıştırıyor adını soyadını, al sana bayram mesajı, lan bi siktirin gidin. bu bayram öyle yapanlara kıllık olsun diye "bayramın mübarek olsun isim soyisim parantez aç toplu bayram mesajlarına son, kişiye özel mesajdır parantez kapa, yazıp yolluyorum.
1 /