neslican tay

3 /
ofansif sol bek ofansif sol bek
gencecik yaşında 4 defa kanserle cebelleşip 3'ünde başarılı olması yüzünden sevmiştim kendisini. bugün trabzon/akçaabatlı bir tanıdığımın sayesinde, cenazesinin rize'den kalktığını da öğrendim (kendisi akçaabat'tan rize'ye gitmiş cenaze için). meğerse bu dünya tatlısı benim hemşerimmiş. ona olan sevgim ve sempatim biraz daha arttı. rizeli değil de mesela sivaslı olsaydı yine de kendisine yönelik hislerimde bir değişiklik olmazdı, yanlış anlamayın. çok erken gittin be hemşerim. sen gittin, ortalık senin arkandan atıp tutan ruh hastalarına, içi irin dolu, iki ayaklı lağım çukurlarına kaldı. inşallah gittiğin yerde mutlu olursun. bu dünyada çok çektin. hem bu lanet kanserden, hem de senin şov yaptığını iddia eden empati yoksunu, iğrenç, duygusuz, aşağılık "insanlardan" çektin. hiç değilse adına dünya denen bu devasa lağımdan kurtuldun artık.
sondanikinciosmanli sondanikinciosmanli
artık rahat bırakılması gereken biri. inaniyorsaniz bi fatiha okuyun, inanmıyorsanız huzur içinde git deyin. ama herşey twitlerde, ınstagramda, sözlüklerde meze yapılmaz. yapmayın, bi susun artık...
driving einstein driving einstein
tedx konuşmasında ''ne kadar vaktim kaldı bilmiyorum, siz de bilmiyorsunuz'' demiş kanseri 3 kere yenmiş, en son 2019'da yenilmiş, yaşına göre mükemmel bir mücadele, inancı ve konuşması olan kız.

aslında öldüğü zaman aktiftim, uzun bir şeyler yaşacaktım ama konuşmasını tekrar izleyince yazayım dedim. genelde bir hastalık(özellikle kanser) savaşçılarına gıpta ile bakıyorum ama popülerleşenleri bilmezdim, dikkate almazdım. ondaki imkanların binde biri bende olmayacak ve ölecektim çünkü kanser olduğumda. onlar maddi imkanlarla dayanıyor, tedavi oluyor, kemotrapi oluyor vs. ki neslican tay da imkanları vardı ama diğerlerinden başka farkları da vardı. insanları kutsallaştırmayı, hastalıkları kutsallaştırmaktan da nefret ederim. başına gelmeyen kimse anlamaz ve gelse bile hafif atlattığında küçümser vs. neslican tay 19 yaşında yakalandı sanırım ya da kansere yenildi ama azmi, savaşması, inadına üstüne gitmesi beni çok etkilemişti herkes gibi. kendimde olmasını istediğim iyileşme azmini görmüştüm. kanser ailede ve sülalede dedemin başına geldi ve o zaman da küçüktüm zaten. travmayı dedemin kanseri değil ananemin akciğerine pıhtı atması(akciğer embolisi) ve ailedeki başka dinamikler yaşatmıştı. ben de 10 yıldır türlü türlü akut hastalıkların kronikleşmesiyle iyice çöktüm ve ayağa kalkamadım bir türlü. neslican hiç çökmeden her atakta ayağa kalkıp savaşıyor ve gösteriyordu bunu.

covid kanserle kıyaslanamaz, isterse herkese acı çektirsin ama kanser hastaları kadar hayatı zehir edemez. ya öldürüyor ya da hasar bırakıp iyileştiriyor. sigara içen ve başka hastalıkları olanları ölüme götürüyor. beni de götürür belki ama ben pes etmeyeceğim olursam. neslican'ın gücü, enerjisinin yüzde 5'ini hissetsem yeter. isterse öldürsün isterse yaşatsın ama kanserin de hala net bir ilacı yok covid'in de. sadece bu yönleri benziyor. yenip 1 sene sonra ölebiliyor kişi kanserden ve covidi ağır geçirip sonraki kapışında ölmeyeceğinin de garantisi yok. insan vücudu çok kompleks, zamanı gelince ne yapılırsa yapılsın fişini çekiyor kişinin.

neslican mevzusunda öleceğini hissetti vs demişler ama öleceğini hissetse hiçbir şey yapmazdı. her zaman kazanmak için tedavi aldı, çoğu kanser hastasının hayal edemeyeceği, göremeyeceği tedavileri de aldı ama dayanamadı. hastalık, hasta, sağlık konusunda mükemmel mesajlar bırakarak gitti. istismar edilmesine izin verilmedi. ölmeden twitter'da kendisine hakaret, prim vs diyenlerle bile uğraştı ki ben onun pozisyonunda kanserle uğraşsam asla onları takmazdım ama o takıp üzülmüyordu, kanserin zorla yıktığı birisine hiçbir şekilde suistimal edip kafanızdakini elde edemezsiniz.

umarım gittiği yerde mutlu ve huzurludur. kanser seni yense de benim gözümde asla yenilmedin. hiç bilemeyecek olsan da ve seni geç tanımış olsam da(öldükten sonra tanıyanlardan değilim, takip ediyordum önceden de ama sürecin başında tanımıyordum tabii ki) ailesine belki de şu kadar yaşayacak denmiştir ama yaşadığı süreçleri tahayyül edemiyorum ve bence gerek de yok artık. kansere direnen, her yolu her tedaviye direkt atlayan neslican zamanı geldi gitti. bizim de covidden sonra zamanımız varsa yaşayacağız. korkuyorum hala, deli gibi de düşünüyorum ama hafifliyorum. o da her şeye dikkat etti, yeter ki tamamen gitsin istiyordu. eğer covid kapıp 15. günü görebilirsek biz de şampiyon sayabiliriz kendimizi.

bu kadar yazdıktan sonra tedx konuşmasını atayım;


;
3 /