sonsuzluğun sonu

chladoceran chladoceran
isaac asimovun orjinal adı the end of eternity olan kitabının türk basımı.1971 de ingilizce olarak 1984 yılındaysa türkçe olarak basılmıştır. bana göre kitabın ana çıkış noktası sonsuzluk kavramının somutlaştırılmasıdır. öyle ki sonsuzluğu yöneten insanların bulunabildiği bir çağ anlatılmaktadır.
beste çalan mahur beste çalan mahur
bilim kurgu edebiyatı bana çok uzaktı, aynı şekilde fantastik edebiyat. hatta düşününce daha geniş anlamda yazılı kurgu ile ilişkim olmamış gibi çok fazla. bu senenin başında dune ile başladığım bilim kurgu ve fantastik okumaları çok güzel bir noktaya geldi, zaten bu türün film ve dizilerine çocukluğumdan beri ilgiliydim, izlemeye de devam ettim. kısmen gerçeklikten kopuk bir kafa yaşıyorum bu anlamda. uzun zamandır gerçekliğe en yaklaştığım an ise, körlük kitabını okumak oldu. şunu da fark ettim, gerçekle kuramadığım empatiyi bu kurgu karakterlerle kuruyorum, gerçekle dert edinemeyip, kurgularla ediniyorum. yakın zamanda battlestar galactica'yı izledim, yıllarca ertelemiştim. mesela onların arayışlarının sonuca ulaşması, benim için hala birçok şeyden daha kıymetli duruyor. stargate izleyeli yıllar oluyor, atlantis'in arayışı hala bir coğrafi keşiften daha çok tat veriyor. stephen byerley bence geleceğin kendisi. insanlık kendini her an yok edecekmiş gibi duruyor ama giskard son anda kurtaracak gibi de.

neyse, 2020'nin bana kattığı en güzel şey asimov ile tanışmak oldu. hala okunmayı bekleyen kitapları var, çocuk gibi bekliyorum, power rangers izlemek için eve koşar gibi. başlıkla alakalı da şunu söylemek istiyorum. herhangi bir türe dahil etmeden, sadece yazılmış en iyi metin.