sözlük yazarlarının hissettikleri

47 /
gecesaçlıkız gecesaçlıkız
kış aylarındaki üzerimdeki o umutsuzluk ve depresif ruh hali biraz da olsa kalktı.
şimdi de üzerimde endişe var.
eskiden çok sevdiğim, canım dediğim insanları artık tanıyamıyorum. her geçen gün farklı bir hayal krıklığı yaşatıyorlar. en kötüsü de yanımda değiller.
sizde oldu mu bilmiyorum, hani tam hayatınızda her şey tıkırında gider, düzelmişsinizdir veya canınızı sıkan, sevdiklerinize zaman ayırmanızı engelleyen etmenler ortadan kalkmıştır ama bir tatsızlık vardır üzerinizde. heh, o tatsızlık da "ah be şu zamanlarda yanımda olmalıydı" dediğiniz, tam her şey yolundayken onun da yanınızda olmasını istediğiniz kişidir ama yoktur ya. öyle bir tatsızlık.
keşke yanımda olabilseydi. sanırım en kötüsü de bir zamanlar her şeyini anlattığın insanla iki kelime edemeyecek hale gelmek.
kacakkat kacakkat
hayatımın en bunalımlı günlerini geçiyorum hiçbir sebep gösterilmeden kamudan ihraç edildiğimde bile böyle olmamıştı . çözümsüz hissediyorum . şükür şimdiki işim çok iyi ama saçma sapan problemler dağ gibi gelmiş önüme sosyal hayatta. yalnızım mutsuzum arkadaşlarımın çoğu evli ve işsiz onlar benden bi umut bekliyor iş bulmam için ama kriz inşaatı ağır vurdu ve onlar daha büyük sorunlarla cebelleşiyor. kendi kabuğuma çekildim fazlasıyla mutsuz hissediyorum bi çare arıyorum bu durumdan kurtaracak yaşama sevinci verecek bi çare umarım çıkar..
yüzbinbaloncukyuttum yüzbinbaloncukyuttum
pişmanlık..

bir daha asla kimseyle bunu yaşayamayacağım. o gün o kapıdan girdiğim zaman şükürler ettiğim o kapının bir daha hiç açılmamak üzere yüzüme kapanması. bir daha öyle huzurlu uykular uyuyamayacak olmam. insan bir horlama sesini bile bu kadar mı severmiş bu kadar mı özlermiş.

insanoğlu olmak böyledir işte. sevgiyi çabuk kaybediyoruz,pişmanlığı uzun sürüyor.
beste çalan mahur beste çalan mahur
insanın en sevdiği bile susmayı tercih edebiliyor.
insan en sevdiğine karşı bile sessiz kalabiliyor.
insan umuduyla karşı karşıya kalabiliyor.
arkadaşları sırt çevirebiliyor.
insanlar arkadaşlarına sırt çevirebiliyor.
toprağa can verebiliyor, topraktan can alabiliyor.
hayat öyle garip işte.

sanırım o bunu okuyor başlığına bir uğramak gerekecek.
the bridge of khazad dum the bridge of khazad dum
tuhaf bir boşluğa düştüm bu sabah uyandığımda. sanki gece uyurken farketmeden astral seyahat yolculuğuna çıkıp, astral boyutta sıkışıp kalmışım gibi. hani supernatural dizisinde sam winchester ruhunu kaybetmişti ya, heh tam olarak öyle. fiziksel olarak varım ama hiçbir şey hissetmiyorum. ne acı, ne hüzün, ne öfke ne de neşe... o kadar diyordum ben saksı değilim diye ama sanırım ben bugün bir saksıyım rıza baba.

gideyim de ülker çikolatalı gofret yiyeyim. (şimdi reklamlar)
17
47 /