the great cold distance

kum kum
katatonia'nın fazlasıyla tool'a benzediği ama iyi de yaptığı albüm. yakaladıkları yeni sound metalci gençlikle korn gençliğini* * ortak bir paydada buluşturacağa benzer. iyidir hoştur, dinlenilesidir.
wolfshade wolfshade
en sevdiğim albümleri, melankolik perendeler attıran tonight s decision'dır ve sanırım hep öyle kalacak.

bu albüme bakınca viva emptiness benzerliği hissediliyor. yine o bildiğimiz progresif yapı, ara ara hareketlenen ama özündeki depresifliği özellikle vokalin performansıyla başarıyla yansıtan. july ile my twin öne çıkıyor diyorsunuz, sonraki dinleyişlerde in the white ile deliberation en kralları diyip kendinizle münakaşaya giriyorsunuz; öyle de ilginç bir albüm.

"dinledikçe içine çeken, kendini sevdiren, onu sevmenize izin veren albüm" diye bir klişe vardır ki hep kullanmak istemişimdir. yine kullanamıyorum zira ilk dinleyişte bile kendini fazlasıyla sevdirebilen bir yapıda.*

katatonia boş kaset çıkarsa gidip meraktan ve saygıdan alırım ya da isveç'ten babam çıksa dinlerim* yaklaşımına iyide iyiye mıhlıyorlar bizi. bakalım.
simetrik yara simetrik yara
viva emptiness gibi bir rezaletten sonra adeta küllerinden doğan bir grubun albümü olmuştur.

düzeltme: viva emptiness'a rezalet dediğim için herkesten ve kendimden özür diliyorum.