tıp okuyorum ama mutsuzum

pantor pantor
şu arkadaşa ikidir denk geliyorum. iki yerde de üniversitelere mülakat gelmelidir diyor. aklınca algı operasyonu yapıyor. bu arkadaş muhtemelen üniversite sınavlarında iyi bir puan yapamayacak. istediği bölüme bileğinin hakkıyla giremeyecek. torpil, torpil diye yırtınıyor. iq'un yetmiyorsa git ilahiyata. orada iq hiç gerekmiyor zaten.

tıp için söylediklerine gelince; hayatında daha önce hiç kadavra görmemiş bir insanın, kadavradan ya da kandan korkması kadar normal bir şey var mıdır? asıl anormal olan şey ölü bir beden karşısında korkuya kapılmamaktır.

evet birinci sınıf tıp öğrencileri ilk gördüğünde korkuyorlar. ama bu korku ömür boyu sürmüyor. ikinci üçüncü görüşlerinde hemen alışıyorlar. yazarın bahsettiği korku en fazla bir hafta bilemedin bir ay sürüyor. ondan sonra kandan ve cesette korkan o öğrenciler cerrah oluyorlar hayat kurtarıyorlar. adli tıpçı olup vaka çözüyorlar.

tıp fakültelerine girişin kıstası kandan ve cesetten korkmamak mıdır yani? ilk görüşte kandan ve cesetten kormayanı psikopat olabilir diye takibe alırım ben. bu yavşak da bu adamları tıp fakültesine alacak. zekasına ve yeteneğine bakmadan.

git az ders çalış da tıp fakültesine gir. giremiyorsan da git imam ol amk. burada algı kasma.
5
id can t be blank id can t be blank
ben de okurken mutsuzdum tabi.
bitirip genetik mühendisi oldum, yine mutsuzum.
tıp okurken mutsuz olup, doktor olunca yine mutlu olacaksınız diye bir şart yok.
bu ülkede okuyan insanın zaten mutlu olma şansı yok.