ukte kalan şeyler

koz maça koz maça
zaman varken yapılmayan, imkan varken de yapacak zaman bulunamayan şeylerdir. istanbul'da doğup büyüyüp, beykoz'da boğaza karşı sütlü kahve içerken bir kere bile efkarlanamamak bir uktedir şu an benim için. daha da kötüsü yıllarca ot gibi ankara'da bitmek. şu an istanbul'da yaşayan herhangi bir arkadaşım benim için nolur bi ..ktirsin gitsin de boğaz gören bir yerlerde bi çay içsin allasen. "istanbul'da mutsuzum, ölüyorum, bitiyorum" diyor adam. kardeş geçer merak etme. bostancı sahile in, olmadı bi salın kadıköy sokaklarında iki güne bir şeyciğin kalmaz. ulan biz napalım? üzülünce değişiklik olsun diye şehrin öbür ucundaki avm'ye mi gidelim. yaa onu bırak; şu şehirde merhum hacı bayram dışında gidip de dua edecek bir türbe yok ya... ne maddi ne manevi açıdan tam bir ölüm orucu ankara.