ümraniye sapığı

sereia sereia
lisem olan haydarpaşa anadolu lisesi'ne açılan koruda gezdiğinden bir vakitler korkmuş olduğumuz pis ahlaklı şahıs.
mcfly mcfly
ümraniyeyi bilmeyen her insanın ümraniyeyi tanımasına sebep olmuştur ne zaman ümraniye lafı geçse ümraniye sapığı arkasından geliyor. halbuki bilmiyorlar ki ümraniye süper nezih bir istanbul ilçesidir
25022012 25022012
nickinden dolayı sempati duymayacağım hatta nefret edeceğim tüm girilerini eksileyeceğim yazardır. küçükken ablamla çok korktuğumuz, robot resmi rüyalarımıza giren şahıstır.
nickyoksanamısoracam nickyoksanamısoracam
ilkokulda kabuslar görmemi sağlayan kanı bozuk sapıktır.

ilkokul 2. sınıftaydım. evimiz okula 10 dakka falan uzaklıktaydı. benden bir sınıf büyük abımle gider geirdik ara sıra onun dışında annemler falan almay gelirlerdi e öğlenciydik kış gibiydi hava. ankarada yaşayanlar bilir kısa doğru acayip bi ayaz vardır göt döndürücü.
neyse işşte her şey okulumuzun önündeki elektirik direklerine yapıştırılmış robot resmiyle başladı.
bir kez gördüm ve bir daha o şepşek suratı gözümün önünden gitmedi.
öğretmenimiz 6.dersin sonunda açıklama yaptı. çocuklar korkmayın ama bu civarda bir sapık dolanıyormuş bua aralar adı ümraniye sapığı.
normalde istanbuldaymış kaçmış, yakalanamamış falan. fakat robot resmi yanı iste o direklerde gördüğünüz siyah beyaz resim o adama ait. e havada karanlık etrafınıza iyi bakın. buralar sakin yerler fakat olur mu olur. isteyen ailesini aratsın mudur beye gidip almaya gelsinler sizi . dedi. e kasar karı e lanet karı sen daha 2. sınıfa giden çocuklara niye böyle şeyler anlatırsın.
neyse iste o gün sabah annem ne oldğunu hatırlamıyorum ama abinle birlikte gelin bugün gelemicez gibi bişey demişti. e telefon numaralarınıda bilmiyorum. neyse 3. sınıf olan abime güvenniyim bari dedim. e napcam yapcak bişey yok. abimi buldum çıkışta korkuyorum dedim. oda erkek adam ya abi ya hanı. yok kardişim bişey olmaz ben varım döverim falan dedi.
neyse iste çıktık yola sonra bu ben çikolata alcam evde yeriz bekle sen surda gibibişeyler dedi.
eve 5 dakka mesafe var buarada bekliyorum caddenin köşesinde.
buarada kolumu biri sıktı arkamı bi döndüm. kara kaşı kara gözlü bir adam. güzel kız gel sana şeker alıyım demesin mi. yemin ederim bu nasıl bir tesadüftür nasıl bir kaderdir. o sapık bu sapık midir bilmiyorum ama anında yapıştırdım abim bana çikolata alçak yaaeaeaeae dedim koşamaya başladım arkamdan gelmedi . e bi durdum düşündüm dalağım sismişti. lan abim nerde dedim bi baktım oda geliyo ağır ağır. neyse eve vardık. buda böyle bi anıydı iste. bu namussuzun çocukluğumda kabuslarımdaki yeri çok büyük. tam hatırlamıyorum ama salmıştım galiba.
üşenmedim yazdım ama ne yazmışım be
perfectcu perfectcu
göztepe köprüsüne gelmeden sürücüleri ikaz eden bir levha vardır göztepe sapağı diye, bunu doğrusunu bildiğim halde bile her seferinde göztepe sapığı diye okumama sebebiyet vermiştir.
gülücük gülücük
beni robot resimden soğutan sapık.adam yakalandıktan sonra gerçekten robot resmine benziyorsa diye televizyona bakamadım korkudan ben kaç gün. ayrıca fark ettim ki bu robot resmi ne zaman görsem o zaman korkuyormuşum !
i am fine and you i am fine and you
şırıngalı sapıkla aynı zamanın çocuklarıydı.
ne günlerdi akşam ezanı okununca herkes bu iki sapıktan birine dönüşürdü gözümde.
robot resmi de bilinç altıma kazındı hala bazı insanları benzetirim bu resimlere.
güzelinden güzelinden
bir dönem her allahın günü haberlerde gösterilen, robot resminin kafama yerleştiği, sapık tanımını kafamızda az çok şekillendiren, çoğu 90lar çocuklarının bilinçaltına yerleşen ve tramva yaratan sapıktır.

ümraniye neden bu kadar itici geliyor diye düşünüyordum, neticede yaşamadım, nasıl yer çok bilmem. daha yeni hatırladım bu adamı. allah belanı versin senin ümraniye sapığı.
gizimon gizimon
çocukluk travması.

şu yavşak sapığın robot resmini her gördüğümde psikolojim bozuluyordu adeta. koltuğa gömülüp ağlıyordum. çocuksun, ne bileceksin. adamın özel ilgi alanı da çocuklardı zaten. okul çıkışlarında servis şoförüne yalvarıyordum beni içerdeki kapıdan alır mısın diye. ve tam o dönemlerde de hiç tanımadığım başka bir yavşak herif babamın arkadaşı olduğunu söyleyip onunla gitmemi istemişti. kahraman şoför amcam görüp kurtarmıştı hemen.

7 yaşında öğrenilen "hayatın gerçek yüzü".