ut

ali kamber ali kamber
eskiden do sesi için kullanılan heceymiş bu (fransızcada "üt" şeklinde okunur). sonra biri "ut ne amına koyayım? sol-la-si-üt? başka bir şey bulun buna gözünüzü seveyim; vallahî müzikten soğudum." demiş, do'yu bulmuşlar.
edmond dantes edmond dantes
ece ayhan çağlar şiiri:

ut

üner birkan'a

rakı içilir mi hiç çiçeksiz
çiçeksiz ölürüm dükkanları
hem kim olsa ölür ispatinin ebesi
zulmü ilan edilmiş sokağa çıkar
yalnızlığının ut sesi bir fonograf
tanzimat fermanında unutulmuş hacivat
gelip kahkahalar tarafından iğne ister

yalnız belki çocuklar için atlı
gülen tramvayı ölümün cumhuriyete
enflasyonu sekiz memeli bir zenne
o çirkinim tasviri efkar bir zindan
vakitlere açıktır kepengi aşkı memnu
ölü teyzesine yazlığa giden kim çocuk
pire kasketini deve kimler giyer acaba
zehir dükkanları çiçek çiçekçi pera'da

benim ut teyzem de öldü galiba hacivat
şimdi şu rakıdan ne diye vergi alırlar sanki.


yeniden okuyunuz:

"zulmü ilan edilmiş sokağa çıkar
yalnızlığının ut sesi bir fonograf"

bunu hep yeniden okuyunuz, kurşun kalemle de olabilir.