var olmanın dayanılamaz hafifliği

borçlusunsenyaşamınkendisine borçlusunsenyaşamınkendisine
insanın kendini var edebilme sanatını öğrenmesinin sonucu oluşan felsefi düşünce.
varoluşçuluk felsefesinin yalın hali.
varoluşçu felsefe;
insanın kendi özünden hariç kendini yeniden yaratmasını savunur.
"varoluş, özden önce gelir."
bu düşünce ile kendi benliğimizi nasıl oluşturduğumuz sorgulanır.
bizim olaylara ve insanlara bakış açımız,insanların bizi değerlendirmeleri işte benliğimizi oluşturan temel etmenler.
neden-sonuç (determinizm) ilişkisini unutmamak gerekir.
her durum bir neden ve her neden bir sonuç doğurur.
işte varolmanın dayanılmaz hafifliği...
ovarlokcugeldihanım ovarlokcugeldihanım
hissettiklerimin tam karşılığı ne tam olarak bilmiyorum belki bir varoluş sancısı belki absürdün o sonsuz griliğinde ki sözcükler. kesin bildiğim şey ise bir adlandıramadığım duygularımı.
yaptıklarımız çok saçma değil mi kendimize ve dünyayı cenneti vadederek cehennem yaşatıyor, hırslarımızdan başka şeye cevap vermez olmuş, zaman akıp giderken tek derdimiz para olmuş.
ya da biz neden et yiyoruz ya da hadi et yiyoruz at eti kullanılmış aaa! diye tepki veriyoruz neden inek etinden kötü, sağlıksız diye bir şey var yok ulaan yediğimiz hayvanlar da dahi ayrımcılık yapıyoruz. ya da eve kedi, köpek alıyoruz sözde hayvan severiz gidiyoruz onlar için mama alıyoruz içinde ne var evet et çiftlikte kesilmiş(inek,koyun,domuz,domuz,eşek,at) hayvanlar.
ya da siyasi açıdan düşünüyorum da diyoruz en iyi sistem benimkisi ben barışçılım beni dinlese hak verecek karşı tarafta aynı şeyi söylüyor sorunda orada karşı taraf ne diyor dinlenimyor hep haklı olan biziz.
ya da insanlar aaa o zenci, aaa o kürt, aaaa o japon vb şeklinde sürekli ayırıyoruz ya da aaa o fakir rengine,ırkına,sosyal statüsüne bağlı olarak faşistlik yapıyoruz iyi de şunu unutuyoruz insan geçtim insandan her gün binlerce canlı öldürüyoruz bakın canlı diyorum ama umrumuzda olmuyor neden insan değil aaa pardon bizim için insan da olsa fark etmiyordu önce benden olmalıydı.
her seferinde insanlık henüz çocukluk döneminde diyip duruyoruz diyoruz da bu açıklama yaptığımız tüm o iğrençlikleri açıklamıyor. durup kendimize ne yapıyorum ben diye hiç dışaıdan bakmıyoruz biz ne yapıyoruz diye sormuyoruz hatta kendimize hiç bir halt sormuyoruz.
çünkü çoğu zaman düşünmüyoruz. iyi de biz dünyadaki en zeki tür değil miydik? sorun ne o zaman?