varolmanın acısı

bismillahirahmanirahimof bismillahirahmanirahimof
arthur schopenhauer'ın yazdığı, nietzscheci nihilizmin dışında kalan ilkel nihilizmin hegelci yorumlar dışında tüm altyapısının işlendiği kitap.

beynin yarattığı gerçeklik fenomenolojisinin bir tasarımdan ibaret olduğu ve insana acının bu esaret şeklinin verdiğini söyler schopenhauer. ve bu sistem ile ortaya çıkmaya başlayan ''irade'' kavramıyla olan savaşı kazanmak gerektiğini bunun için ise hayatı olumsuzlamak gereği anlatılır.

ahlak üzerine, toplum üzerine, kısacası beynin yarattığı tüm toplumsal tasarımlarına çok incelikli eleştiriler getirir.

ancak kendi kanaatimce irade olgusuna karşı çıkan düşünür, bunun karşısında irade koymayı savunarak iradeye teslim olmakta. ilkel nihilizmin açmazı da burada başlıyor. esasen iradeye karşılık irade koymak sadece bir yöntemdir. çözüm değildir. çözüm olarak sunulmuş olması kitabı eleştirdiğim nokta. kitabı okurken schopenhauer gözüme günümüzün güçlü görünmeye çalışan yorgun insanı gibi geldi. irade karşısında her şeyi akışına bırakmak bence acıyı uzun vadede dindirir. ama asla geçmez.