yaramızda kalsın

postmodern kaygılar postmodern kaygılar
el valizimle kalkmak üzere otobüsüme hareketlenirken portla çay satan adamın radyosunda çalmaya başlayan şarkı. senden böyle veda etmek ve bu şarkıyla. yaramızda kalsın minik kuş. yaramızda.
ay zeytin gece ay zeytin gece
radyoda sevdiğim bir şarkı çıkınca yolu uzatan veyahut aynı sokağı birkaç kez dönen biriyim.

bu akşam eve gelirken radyoda kendisi çalmaya başladı. daha ilk saniyeden neye uğradığımı şaşırdım çünkü sesi içten ve derinden gelen adamları ve şarkılarını çok iyi tanırım; tanır ve bir cenaze evinin sükunetini paylaşırcasına tınılarını/acılarını paylaşırım.
yol uzadı, hem de kaç kere. açıp yootube'dan dinledim. yine yol uzadı. hem de kaç kere.

asıl bu giriyi girmeye sebep olan ise demin fark ettiğim üzere, bu güzelim şarkıyı seslendiren arkadaşın elim bir kazada yaşamını yitirmesi oldu.
ne derdi vardı, nasıl bu denli içten söyledi. bilmiyorum. ama umarım huzur içinde uyuyordur.