yaşlıya ücretsiz olup öğrenciye paralı olan ulaşım

rose whisper rose whisper
türkiye'deki ulaşım sistemi. ilginç bir sistem.

yaşlının ücretsiz olmasının bi mantığı olabilir. ancak bu mantığa sahip kişiler öğrenci için neden ücretsiz ulaşımı gerekli görmüyor anlamış değilim.

anne-babaya da yazık be kardeşim. çocuğa para yetiştirmekten hayattan tat almıyor insanlar. gençler pahalı diye gezemiyorlar. yaşıtları schengenle kıtayı gezerken bizimkiler kendi şehrini bile keşfedemiyorlar.

yazıklar olsun bu ülkeye.

edit: bu neden eksilenir ki? eksileyenin cebi delinsin inşallah.
2
bedava sirke bedava sirke
sanırım temel mantık şu "öğrenci adam yürür", "parası yoksa yürüsün", "genç adam otobüse binmese de olur" * ancak yaşlılar için böyle bir şey söylemek mümkün değil. yaşlı kişi parası olmadığı için toplu taşımaya alınmasa yürüyecek de takati olmadığı için hayatı içinden çıkılmaz bir hal alacak. bunu yaşlı kişiye uygulanan pozitif ayrıcalık olarak düşünelim. bu durum kağıt üzerinde akla yatkınsa da uygulamada pek öyle olmuyor en azından küçük şehirler haricinde. ancak büyük şehirlerde yürüyerek bir yerden bir yere ulaşmak neredeyse mümkün değil, genç ya da yaşlı olun. bu yüzden öğrenci indirimi denilen bir durum var. öğrenciye ücretsiz ulaşım hakkı verilse belki yaşlılar kadar suistimal etmezler durumu ama toplu taşıma kullanan öğrenci sayısı yaşlı sayısından fazla olduğu için belediyeler sürümden kazanmaktalar bu yüzden ücretsiz hakka yanaşmazlar... hayat işte. sanırım burada şikayetin kaynağı işi olmadığı halde toplu taşımayı meşgul eden, kendilerine yer verilmesi için duygusal baskı yapan yaşlı kişilerde. empati ile onları anlamaya çalışmak gerektiği kanaatindeyim. evlerinden çıkıp toplum içine bir şekilde katılmak istiyorlar bunu da ücretsiz şekilde toplu taşımada yapabiliyorlar. kahvehanelerde vs. de bile cüz'i de olsa bir ödeme yapmaları gerek o çoğunun o kadar dahi parası yok. öte yandan düşününce dünyada sadece gençler değil yaşlılar da gönlünce gezebiliyor. ortalık yaşlı asyalı turist kaynıyor bizim emeklilerimiz gönül rahatlığı ile iç turizme bile katılamıyor. gönül ister ki ütopik bir dünya olsun ücretsiz ya da çok makul fiyatlı ulaşım imkanı olsun ama öyle bir dünya yok ne yazık ki.

google a emekli diye sorunca




google a retired diye sorunca



dedim ya hayat işte.
distopikhayatınütopiksonucu distopikhayatınütopiksonucu
amerika'ya geldiğimiz ilk günlerde çok şaşırmıştım. massachusetts eyaletine bağlı olan bir kasabada yaşıyoruz. bu kasabada umass (university of massachusetts) adında meşhur bir üniversite var. ama kasaba genelindeki bütün otobüsler herkese ücretsiz. yakın kasabalara giden diğer otobüsler de ücretsiz. çünkü her yerden öğrenci geliyor. ama ayrım yapmamışlar. harika bir şey. sürekli bir yere gidiyor, canım sıkılınca otobüse binip geziyorum. otobüs şoförlerinin hepsi de öğrenci. türkiye'de böyle bir şey görmediğim için şok olmuştum.
elcordobez elcordobez
belediyeler zaten ebemizin nikahı kadar vergi alan kurumlar. neden bu toplu taşıma sistemini herkes için, en azından maliyetine yapmazlar ulann diye sorulacağına saçmalanmış başlıktır. hangi partiye mensup olursa olsun bütün belediyeler, şirketlerin işkembelerine kadar zaten yeterince dolduruyorlar. bari herkesin hakkı olan toplu ulaşımdan kar etmesinler.
rose whisper rose whisper
almanya'da öğrenciye ücretsiz ulaşım hayata geçmiş mesela. ancak yer yer mi tamamında mı onu iyi bilmiyorum.

yani yapan yapıyor. bunlar imkansız şeyler değil. ama çomar itibardan tasarruf olmaz deyip kodamanların altına mercedes çekmeyi öncelik edinir, gavur dediği adam halkının refahını öncelik edinir. bu doğrultuda seçimler yapar.

reis az yese, az araba alsa öğrenciye ücretsiz ulaşımın külfeti karşılanabilir ama reis tüm kaynakları poposunun konforuna harcıyor. malaklar milleti de hakkıdır diyor. muhalifi de bu çok da zor olmayan şeyi dile getiren benim gibilere hayalperest muamelesi yapıyor.
acarabi acarabi
belediyelerin nasıl doldur-boşalt teknik ve cambazlıklarıyla çalıştırıldığını bilmemekten ileri gelen argüman.
bunun olabilmesi için öncelikle en tepeden başlayarak kademe kademe aşağılara doğru top yekün milli bir ruhla savurganlık ve debdebeye son verip tasarruf etmesini öğrenmemiz lazım.
ama nerde bizlerde o ruh ve o bilinç.
geçiniz.