yazarları bugün mutlu eden şeyler

50 /
monadiana monadiana
bugün aylar (hatta bu sefer seneler oldu) sonra bir dostumla güzel bir sohbet ettik. ilişkimiz hep böyleydi aylarca görüşmeyiz, konuşmayız ama birbirimizi bulunca da en son dün konuşmuşuz gibi samimiyet akar. bu olayı çok seviyorum. iyi varsın canım dostum. yerin paha biçilemez.
ailurophile ailurophile
27. yaşıma 27 gün kala yaşadığım birtakım anlardır.

anlattığım birçoğunuza belki manasız gelecek okuyunca buna mı mutlu oldun diyeceksiniz ama evet az sonra anlatacağım şey mutlu etti beni.

yaşadığım ufak mutlu anlara gelince. dün iş yerine her zamankinden farklı bi saatte gittim ve bi tık spor giyinmiştim, beni yabancı biri gibi karşıladılar, benim ailurophile diyince de gülüşmeler hocam seni başkası sandıklar falan. mutlu oldum çünkü öğrenci sanmışlardı. bugünse markette kasiyerden sigara istediğimde 18 yaş üzeri olup olmadığımın sorgulaması oldu. buna biraz hüzünle karışık mutlu oldum çünkü kimliğim olmasa sigara alamayabilirdim, ama bi yandansa şimdiden neredeyse 10 yaş genç gösteriyordum. ilerisini (görebilirsem tabi :) siz düşünün. ilk kez yaşamıyorum bu tanınmadığım yerlerde bikaç yıldır ara sıra yaşadığım, iyi mi kötü mü olduğuna karar veremediğim bi şeydi aslında. genç kızlarımız sağ olsun artık makyaj da durumu kurtarmıyor. profesyonel hayatta bazen dezavantaj olsa da özel hayatımda çoğunlukla işime geliyor sanırım. ama özellikle son dönemde iyi bi şey olduğuna karar verdim. onu da açıklayayım:

şöyle ki yaş almak belli bi dönemden sonra istenmeyen durumdur. bir günü daha ölmeden tamamlamak her geçen gün sona yaklaştığını bilmenin acı gerçeğini gösterir çünkü. ben 25ten sonrasını saymak istemeyenlerdenim. bi süre önce yaşıtım olan iş arkadaşımın zamansız bi şekilde aldığım ölüm haberinden sonra tahmin edersiniz ki psikolojik olarak ölümle ilgili şeylere duyarlılığım artmış bulundu bi süredir, geçmişte yaşadığım kayıp vs. durumların da etkisi büyük tabi. bu yüzden hayatın ne kadar kısa olduğu, her saatin her dakikanın her anın ne kadar değerli olduğu, kimseyle bitirilmemiş iş (bkz: gestalt terapi) bırakmamak gerektiği gibi konular zihnimde dönüp durdu ve anladım ki olduğumdan küçük göstermek beni artık mutlu eden bi şey.
tekil kişilik tekil kişilik
derdimi şeediyim ama
cimbomun adalet istemesi beni acayip mutlu etti.
yeminlen acayip mutlu oldum.
adalet herkese lazım ama bunu onların anlamalarını asla beklemiyorum.
böyle şeyleri özellikle de sizin sürekli yaşamanız ve sürekli adalet diye bağırmanız dileğiyle.
olmaz ama işte, belki anlarsınız diye.
50 /