zafer

1 /
beyaztavşanıtakipet beyaztavşanıtakipet
bir oktay rifat şiiri.

cümlesi bizden yana ağaçların
bulutlar ve yağmur bizden taraf
dört gözle bekliyor güneş
karıncalarla beraber zaferi.
bir haber, tek bir haber
başlaması için bayramın,
bütün yıldızlarım davetli
fener alayına.
boyum devrilsin diyor baca
böyle sevinçle tütersem eğer
bahçeler bahara tövbeli
zafere kadar.
ben olan ben ben olan ben
zafer; insanın ve insanlığın "ben"lerini dengeleyebilmesinin önündeki en büyük engellerden biridir.
(bkz: ben olan ben)

her zafer'in karşısında büyük bir yenilgi - hezimet vardır. asıl ihtişam da bu yenilgiden ve hezimeti yaşatmaktan kaynaklandığı için zaferler, insan için bir nevi afyondur. "ben" çatışmasının katalizörüdür. egonun kaynakları arasında en önde yer alır.

daha da vahimi zafer kavramı hezimetle, acıyla, trajedi ile beslenir. bu nedenle de gizlenmiş sinsi bir hastalık gibidir zafer duygusu; insanı yavaş yavaş sarar ve ele geçirir.

100 metre yarışlarında usain bolt'un "zafer"i çok normal karşılanacaktır. bir de bu yarışta sadece usain bolt'un yarıştığını düşünün. rakipleri olmadan tek başına koşuyor olsun. müthiş bir rekor da kırsa, yüzyılın sonucunu da alsa, ne kendisi ne de seyirciler bu yarıştan keyif alacaklardır. "zafer"lerin keyif vermesi ve haz duyumunun sağlanması ancak hezimet yaşayanların, geçilenlerin, yenilenlerin varlığı ile sağlanabilir.

umarım kendimi ifade edebilmişimdir...
afrika dere kurbağası afrika dere kurbağası
mazlumun yanında olmayı severiz.
bilirsiniz, devre arasında, takımımız perişan bir haldeyken ve soyunma odasının yolunu tutmuşken, içimizden dua ederiz.
geri döndükleri zaman maçı çevirsinler, sayı yapsınlar ve amına koyduğumun orospu çocuklarını yensinler diye.
birisinin arkadan gelip yetişmesini seviyoruz.

kazanmanın ya da kaybetmenin önemli olmadığını söylerler, önemli olan nasıl oynadığındır derler.
bence bu saçmalık.
önemli olan kazanmaktır kardeşim.
oyunun mantığı budur.
1 /