türklerin adamlığa çok önem vermesi

diyorum ben diyorum ben
kollektif yapıda bir toplum olduğumuz için diğerlerinin hakkımızda ne söylediğini fazla önemseriz. bu yüzden kelime grubu anlam bakımından, görünen yanımızın hep doğru ve düzgün olmasının önemsenmesi anlamına gelir.

aynı düşünce yapısı 'kimse görmüyorsa' değişkenlik gösterebilir.
kohlberg'in ahlak gelişimi evreleri'ni göz önüne alırsak gelenek öncesi düzeyde olma ihtimali yüksek insan topluluğudur.

ifadedeki kelime seçimini ele alırsak buradaki erilliğin kültürel yapıdan kaynaklanması muhtemeldir.

küçük yaştan itibaren erkek ve kız çocuklarının yetiştirilme tarzları arasındaki farklılığı gözlemleyen çocuklar, tüm iyi sıfatları erkeklik ve adamlıkla eşleştirmeyi öğrenir.

kız ya da erkek çocuk sürekli şunları duyar:
"adam gibi yap şunu."
"bu çocuk adam olur."
"o bilmem kim adam değildi zaten."
"adam akıllı konuş."

bunların karşısında bir de şunlar vardır:
"karı gibi ağlama."
"karı gibi gülme."
"kız çocuğu tek yollanmaz."
"elinin hamuruyla karışma."
"saçın uzun aklın kısa." bla bla bla

çocuk daha küçücük yaştayken kız çocuğundan farklı olarak taşıdığı organının ne kadar önemsendiğinin farkına varır. çünkü kız kardeşinin/arkadaşının/komşusunun cinsel organının adının dahi söylenmesi uygunsuz görülmesine rağmen ona "göster amcanlara pipini" denmiştir. demek ki bu sergilenmesi gereken önemli bir şey algısı oluşur ki sağlıksız başka tutumlarla da desteklendiğinde daha da olumsuz sonuçlara neden olabilmesi muhtemel bir davranıştır.

iyi olmak, güçlü olmak, doğru olmak = pipi algısının sonucunda da biz zamanla artık karakteri oturmuş, doğru, düzgün ve ahlaklı insanı adam gibi adam olarak tanımlar hale gelmişiz.

bir de tüm bunların şöyle bir inkarı söz konusudur ki tadından yenmez.

adamlığın cinsiyeti olmaz ben ne kadınlar gördüm senden daha adamdı. (!)
#çünkü kadın kadın olsa iyi bi şey değil onun iyiliğini ancak ve ancak adam gibi diyerek anlatabiliriz. (!)