17 ağustos 1999 marmara depremi

absimiliard absimiliard
hafızalardan kazınmayan bizim (bir izmitli olarak) için hayatımızda yaşadığımız en büyük travmadır. psikolojik olarak fazlası ile kaybımız olmuştur. çok ama çok büyük acı idi yaşananlar.

geçen 22 senede ise çok büyük bir atılım görülmemesi çok daha trajik bir durum. deprem yönetmeliğine uygun evler ve kat sınırlaması dışında dişe dokunur çözümler yok. kentsel dönüşümler faydalı hale getirilebilir ama onlar da rant kapısı haline geldi ve mağduriyet yarattı.

onun dışında vatandaşta hala deprem bilinci yok, zorunlu deprem sigortası yaptıranların oranı yüzde 40 larda, eski binalar dönüşüm yapılacağına verimli tarım arazileri imara açılarak rantın önü açılıyor. nüfus dahi depremden sonra daha fazla artış gösterdi kocaeli de. planlama yok, günlük aksiyonlar var, planlamalarda "kader", "kısmet" yoktur mühendislik vardır, bilim vardır.

kamucu anlayış, eğitim, liyakat sahibi yöneticiler, mühendislik çalışmaları, nüfusu ve yatırımları ülkenin farklı alanlarında homojon hale getirme! gibi yaklaşımlar hayal olmaktan öteye gidemiyor maalesef.
bu başlıktaki 244 giriyi daha gör