4 ekim whatsapp facebook instagram çökmesi

purge me purge me
geç haberimin olduğu duygulandıran olay. "duygulandım" diye dalga geçer gibi girsem de, düşüncelere daldırıyor böyle anlık hadiseler beni. o anlarda o şirkette çalışan ve server load, server balance ile uğraşan insanlardan biri olmak istemezdim. yaptığın hata ya da hatalar 2 milyar kişi tarafından aynı anda farkedilirse, çok azcık (minnacık) bir baskı olur heralde (gülücüklü surat).

hüzünümsü ruh haline sürükleyen şey ise, uğruna yaşam tarzlarımızın, dünyamızın değiştiği bu şeylerin 0 ve 1'lerden oluştuğu gerçeği. bunu buradan alıp, bir gün yine elde avuçta kalan, değirmende un öğütme becerisi ve öğrenilmişliği olacak diyor insan. su önemli, ekmek önemli. bu kadar. onlar yetmek zorunda kalabilir bir savaş anında yine-yeniden. pandemi oldu, hatırlayın ilk günleri. eve 45 kutu makarna yedeklesekte, acaba haftasonu ekmekçi bizim sokaktan geçer mi diye endişeler olmuştu. bir anda bakın, 2020 yılında...bolluğun dibinde iken, iphone ile bilmem nerdeki yakınımızla face-to-face görüşürken, öncesinde en lüks sayılacak eşyaya kadar alım izni verilip, saat 12 de yasak olacak ama 2 gün alışveriş yapın denilmesine rağmen rahatsız hissetti herkes. yokluk duygusunu hayal edebildi azıcık düşünebilenler. bu pandemi bu şekilde değilde başka şekilde ilerlese, ya da bir gün doğal kaynaklar tükense, savaş çıksa, önemli bir hammaddenin üretiminde sorun çıksa örn. slikon , olacak olan zincirleme felaketin sonu yine silahlı güçler tarafından organize edilmeye çalışılan, karne ile temel gıda malzemesi dağıtma anları ve kaos olur.

ama sanki işte....elektrik prizine fiş sokulup tekrar hayat eski haline geldiğinde, tüm bu ihtimaller unutulmuşcasına; şımarıklıklarımıza, şikayetlerimize, varlığı için şükran duymadığımız sıradanlaşan şeylerin üzerine yeni şeyler koymak için ettiğimiz gereksiz mücadeleye devam ediyoruz. bir şekilde fight club kafası yaşıyor insan desem özet olur aslında bu durumlarda oluşan ruh halim için.
bu başlıktaki 11 giriyi daha gör