a momentary lapse of reason

choban choban
learning to fly, one slip, on the turning away, sorrow gibi muhteşem şarkılar içerir.
sanat yönetmeni storm thorgerson yine mükemmel işler başarmış, çok güzel klipler çekmiş çok güzel bir albüm kapağı yapmıştır. orada gördüğünüz onca yatak o plaja taşınmış. öyle fotoşoplamak kopyalamak yok, delikanlı gibi, hepsi gerçek. üstelik bir yerde her yatağın 1 ton olduğunu okudum da; tabi üzerine bastım küfrü yalanını sikiyim diye.

dediğim gibi, çok canavar şarkılar var. farklı tınıda bir pink floyd albümü. aslında hem aynı tını, hem de farklı. nası desem, yakın ama uzak kabuslu tuzak.
prozzac prozzac
aslında david gilmour'un solo proje olarak düşündüğü ama roger waters ile yaşanan olaylar yüzünden ve pink floyd benim' açıklamaları sonrası (bkz: who is pink) bu albümü pink floyd adı altında yapmaya karar verir. albümde rick wright çalsa da resmi üyesi görünmemekte, konuk muzisyenler arasında yer almaktadır. albüm klasik 80 ler soundunda ve pek çokları için pf nin en zayıf çalışması olarak kabul görmektedir. yine de learning to fly, one slip, on the turning away ve sorrow gibi başyapıtları içermektedir. kalan diğer şarkılar kanımca sıradandır.
grandplot grandplot
pink floyd'un roger waters olmadan yaptığı ilk albümdür."the dogs of war" "on the turning away" ve "one slip" şarkılarında bateriyi nick mason değil, başka bir müzisyen çalmıştır.
yok satan nihilist bakkal yok satan nihilist bakkal
waters*, gruptan ayrılmasının ardından (bkz: #10297326), gilmour* ve mason*'ın pink floyd ismini kullanmasına sıcak bakmıyordu. bundan dolayı bir dava açmış, fakat davayı kaybetmiştir.

waters söz yazma konusunda büyük bir dehaydı ve açık konuşmak gerekirse gilmour'da, rick'de, mason'da waters kadar yetenekli değildi. bu yüzden grup dışarıdan şarkı yazarlarının desteğine muhtaç kaldı ve bu durum hayranların sert tepkisini çekti.

kayıtlar sırasında rick, gruba tekrar dahil oldu. pink floyd ruhu waters'sız geri geldi yorumları yapılsa bile wright ve mason'ın şarkılara sadece davul/klavye desteği dışında açıkcası ciddi bir desteği yoktu.

the final cut ne kadar waters albümü ise bu albüm de o kadar gilmour albümüdür.