abdulselam aydın

matrim cauthon matrim cauthon
aynı davanın fertleri tarafından öldürülmüş genç yoldaş.
bölünmelerin çoğaldığı şu günlerde abdulselamı hatırlamakta, hatırlatmakta fayda var.
anabacı vokke anabacı vokke
aynı göğün ezgisi'nin aşksız, kitapsız, esmer yürekli bir oğlanı. hikayesini dinlediğimde içim cızlamıştı, acaba ne çok hayatını yaşayamamış gencin elinden ileride yaşama ihtimalini de çalmıştı bizim bu dangalaklıklarımız. tüm şehrin solcu olduğu amed'e sığamayışımız, bazen semtleri bile değil sokakları bile paylaşmamız. ama bugün yaşanan iğrençlikleri düşününce abdülselam kardaşım en azından o şiirdeki esmer, yürekli bir oğlan olarak kaldı diyorum. ondan bir parça kalsın bu dünyaya diye şiirini yazan yılmaz odabaşı'yı bile ne hallere soktu yoksa bu hayat...