acı ninni

puxa vida puxa vida
atilla ilhan şiiri, bi parmak bal çalmak mahiyetinde:

...

cibali uyanmasın evliya gibi uyuyor
kuytulara sokulmuş yummuş gözlerini
dudakları kilitli kirpikleri dolaşık
uykusunun içinde bir çığlık dağılıyor
gözbebekleri kirli gölgeleri sırnaşık
cibali korkuyor uykusu bölünmesin
uyusun büyüsün bulutlar uyanmasın
gemiler uyanmasın haliç buğulanmasın

bir yudum zehir gibi selim kaptanın uykusu
beykoz'u kaybetmiş beykoz'u
haliçte arıyor unkapanı köprüsü
güya kadıköy'deymiş gemi demir tarıyor
dalgıç izzet rüyasının dibine inmiş
yirmibeş kulaçtan bir somun ekmek çıkarıyor
izzet'in gözlerini balıklar yemiş
ama nasıl büyük büyük uyuyorlar
uyusunlar sen uyu kimseler uyanmasın
cibali uyanmasın kalbim buğulanmasın

biletçi şerif ali kontrol şevket'i dövüyor
gözlüklerini kırıyor bir kaşını yarıyor
şevketin sol kaşından mürekkep akıyor
pencereler gözlerini yumuyorlar
ben şoförüm benim ellerim şoför
daha bir sefer taksim yapacağım
arabayı yağmurun altından çekmeli
yarın belki tarabya'dan denize uçacağım
cibali yorgun bir mahkum gibi gölgeli
uyuyor uyusun vakitsiz uyanmasın
garajlar uyanmasın camlar buğulanmasın

cibali'nin uykusunu devler bekliyor istanbul bekliyor
marangoz serkis'in uykusunu ahmed'in uykusunu
büyük ocaklar gibi harıl harıl uyuyorlar
şahdamarlarından kahtane deresi akıyor
bir orman heybetiyle karanlıkta büyüyorlar
rüzgarın gizli seslerini duyuyorlar
ninnisini duyuyorlar acı ninnisini
rüyalarına kırk haramiler giriyor
istanbul'un fırınları giriyor lokantaları
tezgahları giriyor berber dükkanları
bulutlar dilim dilim rüyalarını yarıyor
ümitlerini bir hazine gibi saklıyorlar
saklasınlar uyusun ümitleri büyüsün
ay büyüsün uyusun bulutlar uyanmasın

cibali uyanmasın camlar buğulanmasın

bi de varoş soundun son büyük temsilcisi ahmet kaya'nın şarkısı, 1988:


consigliere contra capo consigliere contra capo
ahmet kaya'nın edebi değeri en yüksek parçalarındandır. bunda sözlerin atilla ilhan'a ait oluşu etkilidir tabii. kişisel olarak en sevdiğim ahmet kaya parçalarındandır. ve sabahın köründe güneş daha doğmadan, doğa ve insanlar uyurken, boş sokaklara gözüm dalarken beynimin içinde çalıp duran şarkıdır, bu dünyaya ait olamayacak kadar güzeldir.
içinde ketçap yok içinde ketçap yok
gecenin ilerlemiş saatinde ( ki ilerlemiş saat nedir ne zırvalık bir cümledir.) yalnız halde ahmet kayadan dinlenip şu karlı istanbul semalarına dalmaya sebep olan atilla ilhan şiiridir.


elcordobez elcordobez
muhteşem bir atilla ilhan şiiridir. bir şairin kentini ne kadar güzel seveceği üzerine harika bir çalışma da diyebiliriz belki de. az kişi bilir ama şairler kentinin gecelerini çok az kişinin anlayabileceği şekilde severler. bu örnekte ilhan'ın böyle bir anda kalp boşalımı olabilir.

bence hayatımızın en büyük kalitesizliklerinden biri de günümüzde yaşadığımız kentlere yabancılığımız. bütün çekişmelerimiz, lanetlerimiz acılı tatlı aşklarımızla mavi gök yüzü altında bizim de kentlerimizle tanışmamızı dilerim.