akraba

7 /
mevsimbaharı mevsimbaharı
sevmediğim insanlar topluluğu. ya ben bunlardan hiçbir iyilik görmedim aksine demoralize edilip dedikodulari sayesinde kötülük gördüm. hiç de birbirlerini sevmezler, kimse kimsenin iyiliğini de istemez. ben ve kardeşim yakin zaman içinde atandık, insancıklardan bazısı kahroldu belki. böyle hasetlik az yerde görülür. aman yedi kat yabancı daha iyi.
bi niyan vardı bi niyan vardı
zorunlu olarak ilişkili olduğumuz ve zorunlu olarak saygı gösterdiğimiz bir grup insan. hep söylerim insanın en büyük rakibi kardeşidir. arkadaş, akrabadan daha evla ve güvenilirdir.
huysuz fikir huysuz fikir
aradaki kan bağı değil görüşme sıklığı ile derecesinin arttığı durum. kan bağı olan daha yakın insanlara kendimi daha uzak hissettiğim durumlarda babamın babasının bilmem kimi ile samimiyetten dolayı daha çok akraba hissediyorum.
yolcu58 yolcu58
kapitalist materyalist sistemin şartları gereği her daim çeşitli nedenlerle çıkar çatışmaları yaşanan, zorunlu olarak ilişki içinde olunulan ve kan bağımız olan kişi ya da kişiler.

olaya bir de güç olarak bakan topluluklar yöreler var ki;
buralarda da tam tersi sıkı ilişkiler ve güçlü bağlar var.

i̇slam açısından da bakılırsa eğer, akrabaya önem atfedildiği görülür.
zira her cuma günü hutbede okunan nahl suresinin 90.ayeti, "şüphesiz ki allah, adaleti, iyiliği ve akrabaya yardım etmeyi emreder. hayasızlığı, fenalığı ve azgınlığı yasaklar. o düşünüp tutasınız diye size öğüt veriyor" buyurur.
modernitenin dayattığı bireysellik ise bu ayetle taban tabana zıt olduğu için, akraba bir sorun kaynağından ibarettir.
ne kadar az ise o kadar iyidir.
işte dünyanın toplumsal dengesi de bu noktada bozulur.
çatışmalar yaşanır.
akrabalar birbirinden kopuk ve uzak yaşar.
oysa tüm insanlık, kur'an-ı kerîmin sadece bu ayetine uysa, dünya güllük gülistanlık bir yer olur.
missemiramis missemiramis
özellikle birlikte iş yapılmaması gereken insan topluluğu. bence buna dostlar da dahil. işin içine çıkar girdi mi ne dostluk kalıyor ne aile bağı.
cekikgöz cekikgöz
başkasının mutsuzluğundan, başarısızlığından mutlu olan insan türü.
canımı dişime takarak çalışıp girdiğim işe, "torpille girmiş yaaa" diye atıp tuttuklarını öğrendim bugün. söyleyeceklerim bu kadar.
katre0709 katre0709
akbaba olarak okumuştum ilk ama aslında pek de farkları yok. akrabaların yaklaşmaları için ölmüş olmana değil yükselmiş olmana ihtiyaç vardır.
en son sünnetinde gördüğüm kuzenim geçenlerde ablaaağğğğğ bana iş bulsana sizin otelden diye görüntülü aradı.
baktım yanaklarında bile en ufacık kızarıklık da yok, şaşırdım.
birfincancay birfincancay
akraba ortamında "sağlam içiyor" olarak biliniyorum çünkü hangi akrabamın ya da aile fertlerimin yanına gitsem hemen hemen her gün alkol alıyorum. ancak evime döndüğümde bu rutin değişiyor. haftada 1 ya da 2 kez alkol alıyorum genelde ve zaten alkole direncim fazla olmadığı için en fazla 2-3 bira ya da 2 kadeh rakı ile sınırlanıyor bu alkol alışım.

bu rutin değişimini önce farklı nedenlere bağlamıştım. "teyzemin bahçeli evi var. açık havada daha çok içesim geliyor demek ki" diye düşündüm. "halam aşşşırı güzel meze yapıyor illa ki içmek lazım. koşullandım herhalde" diye düşündüm. "zaten akrabalarıma sadece tatillerde gittiğim için ve ertesi günlerde mesai derdim olmadığı için rahat rahat içiyor olmalıyım" diye de düşündüm. kafamda deli düşünceler vardı seneden seneye.

ancak, bu tatil dönemimde, yaptığım rejime bağlı olarak - sıfır şeker - döngüsüne girince durumu anladım. tüm alkollerde şeker bulunduğu için akrabalarımın ve ailemin yanında 0 promille durmak zorunda kaldım. allah'ım ne çileymiş. hayatımın en zorlu dönemi diyebilirim. ayrılık acısı, sevdanın hüznü, geçim derdi, vs. solda sıfır kalır.

teyzemin iğnelemeleri, dayımın soğuk esprileri, kuzenlerin ergen muhabbeti, babamın psikolojik meydan savaşları, öbür teyzemin alınganlığı... yüce rabbim düşnanımın başına vermesin.

netice olarak, anladım ki benim bilimum akrabaların yanında içmemin tek bir sebebi varmış: akrabalarımın yanında olmak. akraba terörüne içmeden katlanamıyormuşum. alkol tüm o stresi alıp götürüyormuş ve ben içinde bulunduğum ortamın zorluğunu hissetmiyormuşum.

ben de diyorum abi, herkes akrabalarından yaka silkmiş. benimkiler bu kadar sıkıntılı değil iyi ki diyorum... bir hayali yaşamışım yıllarca meğer.

akraba: düşük promille yanına yaklaşılmaması gerekendir.
7 /