alman pastası

1 /
dream with the fishes dream with the fishes
biraz dramatik bir tanımlama olacak ama çocukluğumdur.ilkokulda bir arkadaşımla beraber okulun simit kantinini biz işletirdik.evet yanlış okumadınız işletirdik.her dersten 10 dakika önce çıkar kantini açardık.sabah ilk derse girmez pastaneye gidip simit ve poğaça tepsilerini taşırdık iki kız.iki erkek arkadaşımız da gazoz kantinini işletirdi.sene sonu da her birimize kar üzerinden pay verilirdi.hayatımın en güzel en eğlenceli dönemiydi.
neyse her gün sonunda da son derse girmez tepsileri pastaneye teslim ederdik.pastaneci amca da bize ödül olarak her akşam mutlaka birer tane ufak alman pastası verirdi.kıkırdayarak ve bir yandan pastalarımızı yiye yiye okula dönerdik yürüyerek.ne güzel günlerdi.o yüzden çocukluğumdur benim alman pastası..
malena malena
(bkz: çocukluk)
neden 80'lerde daha meşhurdu anlayamadığım şahane şey. şimdi de bütünnnn pastanelerde olsa ya, niye mahrum kalıyoruz yahu bu muhteşem tattan?

bi de asla edebinle yiyemezsin bunu, makbul olanı içinden böyle krema taşanlardır çünkü

ısırdığın an illa biyerlere akar. tabakla yersin ki sonra tabağı yalayabilesin filan. çok önemlidir, türlü çeşit yöntemler icat etmiştik çocukken. "alman pastası yemeye giriş 101". teey tey.
denizbalığı denizbalığı
alman pastası diyince dere pastanesi gelir aklıma. ankara küçükesat ta oturanlar bilir. hala yaparlar aynı güzellikte ama akşam alma şansınız yoktur. öğleden sonra biter. ben çocukken bu pastayı yapan amca hala kasada oturur. evet benim çocukluğumdur alman pastası.
de git vampir tiskincsin de git vampir tiskincsin
ilkokuldayken daha zengincelerimizin beslenme çantasını süsleyen tatlıydı. misal ben de pastaneden bi şey almalık para alıyordum ama alman pastası benim için doyurucudan çok zevklikti. ondan ona bakıp "yok lan bunla doyulmaz; ben yine poğaça alayım." derdim.
üstündeki çikolata kağıda bulaşmasın da mundar olmasın diye de naylon koyarlardı üstüne; çantadan çıktığında onu böyle çekip çıkarırlardı. işte o kısmı güzeldi.
firkateyn firkateyn
sanırım sert bir pasta olacak ki annem pastayı fırında unutup biraz sert olduğunda babam " alaman pastası" gibi olmuş derdi.
tanım: henüz orijinalini tadamadığım pasta
aslan sakirt aslan sakirt
bana hep yavan gelen pastadır.
pasta dediğin iki ekmeğin arasına krema demek değildir benim için.

pasta dediğin, bol çikolata sosudur, bol kremadır, yumuşak bir kektir. belki ve tercihen kestane tadını almaktır hafiften.
bu yüzden alman pastası pasta değil pastamsıdır.
1 /