ankara

caotic caotic
bana işimi verdi, dostumu verdi, itibar verdi, istedigimin cok ustunde para verdi, umut verdi, surmeli gozlerde her gun aşk verdi; kuleliden filistine inerken gözyaşı verdi, tek bir telefonla esenboğaya koşarken korku verdi, bir gun bir kedi mezarı verdi.

ne olduysa oldu ama ben sana hiç pişman olmadım ankara. iyi ki gelmişim, iyi ki tanıdım bu guzel yurdu.
mülakatlardan çıkıp, ellerim takimimin cebinde umutsuzlukla ayagim ucuyla teneke surukledigim sokaklarini bile iyi ki tanıdım.
arjantinini, tunalinin arka sokaklarını iyi ki tanıdım.
ben memleketimi yakmıştım, yakip da öyle gelmistim koynuna. iyi ki geldim, ben seni cok sevdim.
bu başlıktaki 5043 giriyi daha gör