antidepresanı aniden bırakmak

1 /
nefretsoylemi nefretsoylemi
* yaklaşık 4-5 gündür antidepresan almıyordum, fakat bugün ebeminkini tersten görmeme sebep oldu. meğer bu ilaç benim damarlarımda geziniyormuş da etkisi bitince beni de bitiriyormuş. bugünlerde slow motion görme, baş ağrısı, dönmesi, halsizlik, sindirim sıkıntıları, çabuk tokluk hatta şişkinlik ve çabuk açlık hissi, uykunun olup uyuyamamak, mal gibi gezinmek, bir şey hissedememek ile birlikte seyreden durumlar yaşıyordum. hatta bunun için vitamin desteği de aldım. amacım gerçekten ilaçtan kurtulmaktı. ama olmadı biraz önce ilacı tekrar aldım. ve inanılmaz bir şekilde kısa sürede yan etkiler geçti.

asla ben iyiyim, bi şeyim yok deyip ilaçları aniden kesmeyin. ben bu ilaçları "olsa iyi olur ama olmasa da olur milli irademe saygı" şeklinde görüyordum. hatta klinik araştırmalar da plasebo olduğunu kanıtlar nitelikteydi. ama meğer öyle değilmiş.
galapagos galapagos
başlamadan önce daha iyiydim dedirten durum..o baş varya böyle ağrı görmemiştir.midenin içindekiler sürekli ip atlar gibi bir yukarı bir aşağı gider gelir.ve en kötüsü hiçbirşey değilim ben aslında hissi!!
tekatar tekatar
etkileri bünyeden bünyeye değişebiliyor galiba. ben de aniden bıraktım hiç de bişey olmadı, gerçi kullanırken de bişey olmuyodu.
mürekkepbalığı mürekkepbalığı
doktor kontrolünde aşama aşama azaltarak bırakılması gerekiyormuş.
10-15 gün önce "iyi de, ben doktora bunu bırakmak istiyorum desem bıraktirmayacak ki" diye düşünüp kendi kendime aniden bıraktım.
sonuç: şu anda yol yakınken geri dönmeye karar vermiş durumdayım. az sonra yine yutacağım o kapsülü.

bir buçuk yıldır antidepresan kullanıyorum, daha doğrusu 10-15 gün öncesine kadar kullanıyordum. gayet de iyi hissediyordum, mutluydum, keyifliydim, hersey yolundaydı. bir sabah ilacimi almayi unuttum. o gün işim uzadı eve geç döndüm. bu saatte almayayım uykum kaçmasın, sabah alırım dedim. sabah işe geç kalınca o sabahı da atlamış oldum. akşama içki içtik arkadaşımla, hadi dedim içkiyle almayayım, sabah alırım. böyle böyle derken, 1,5 yıldır tek bir gün bile aksatmadan aldığım ilacı pat diye bıraktım. baktım iyi gidiyorum, herşey normal, bir fark yok gibi. hah, dedim, demek ki tedavi olmuşum, artık ilaçsız da yapabiliyorum.
sonra fark ettim ki hayatımdaki herşey berraklaştı sanki! sanki herşeyi daha net görmeye, duymaya başladım. duygulanıp ağladım bazı filmlerde falan, antidepresan kullanırken zordur ağlamak, ağlayacak kadar etkilenmezsiniz hiçbir şeyden, hem mutluluk hem keder teğet geçer hep. ama işte kendime geldiğimi hissettim ilacı bıraktığımdan beri. ağzımın tadı bile değişti, herşeyin tadını daha iyi almaya başladım. arada sırada baş dönmesi yaptı. sanki yer ayağımın altından kayıyor gibi hissettim bazen. uykumu getirdi bolca. uykunun yanında kabuslar da geldi. geceleri ağlayarak dehşet içinde uyandıracak kabuslar. ama bunu çok dert etmedim, geçici olacağını düşündüm. bu ufak tefek şeyleri saymazsak sanki antidepresanı bırakmanın bende pek etkisi olmamıştı. böyle düşünüyordum.
ama çok yanılmışım. bugün birden bire modum o kadar aşağı düştü ki, yaklaşık 2 senedir unutmuşum bu duyguyu. birden hatırladım! ben ilaca başlamadan önce hergün böyle hissediyordum. içimdeki bu boşluk duygusunu, ruhumdaki bu kasveti, ağlama krizlerimi, neredeyse kulaklarımdan fışkıran mutsuzluğumu, umutsuzluğumu unutmuşum. çok acı bunu söylemek ama kendi doğal halimin böyle boktan birşey olduğunu unutmuşum. 15 günlük ilaçsızlık bana aslında ne bok olduğumu hatırlattı. ayrıca bu meret bırakılacaksa bile neden doktor kontrolünde azalta azalta bırakılması gerektiğini de anlamış oldum. çünkü öyle yapılmazsa eşekten düşmüş karpuza döndürüyormuş. hatta düşünce beni bir de eşek tepmiş gibi, öyle bir melankoli, öyle bir "kendimi camdan atsam da bitse bu çile!" ruh hali....
neyse, yapacak bir şey yok. yol yakınken tekrar birleşeceğim kendisiyle. tek üzüntüm; bir gün bu ilaçlar olmadan da mutlu bir hayatım olabileceğine dair umudumu kaybettim.
demem o ki, benim gibi mal olmayın, kendi kendinize ilaç milaç bırakmayın.
2
skipper skipper
300mg efexor xr'ı azaltmaya gerek bile duymadan aniden bırakmış birisi olarak hiçbir şey olmadığını söylemek isterim. yaklaşık 1.5 sene bu mereti kullandım.
2
harun abla harun abla
sakın öyle bir şey yapmayın. ilk başlarda sorun yok gibi gelir ama etkisini bi ay sonra görmeye başlarsınız. e bir aydır iyiyim ya uyku hali isteksizlik falan var ama du bakalım kötüye yormayım derseniz bittiniz. günün birinde sabahtan akşama kadar ağlayıp uyuyup uyanıp niye hala ölmedim derken buluverirsiniz kendinizi. yemek yemek ufak tefek işler kişisel bakım hepsi işkence olur. üç hafta banyo yapamazsınız mesela. ayrıca kendi kendinize bırakınca hastalığın kronikleşme riski de var.

şu an venegis kullanıyorum ve bir gün almazsam akşama kadar yataktan kalkamıyorum, kendimi zorlayıp kalkınca sürekli ağlıyorum evi yıkasım birini öldüresim dünyayı ateşe veresim falan geliyor. neyse ki doktor kontrolünde ilacı azaltma aşamasına gelebildim. ha bu arada bir yılım da çöp oldu. geçmiş ola.
obendim obendim
ablamın kendi kafasına göre uygulayıp her seferinde doktoruna ankara'ya gitmemize sebep olan durum. anti depresan kullanmak keyfi bir uygulama değildir, haliyle bırakmakta öyle.
1 /