aramaya üşenmek

balefulwhisper balefulwhisper
insani bir duygu.

örnek veriyorum; yorgun argın eve gelmişsin şimdi. telefonu şarja takacaksın. ama şarj ortalarda yok. napılır bu durumda. elbette olay örtbas edilip telefon yastığın altına saklanır. sızlayan oturma yerlerini kaldırıp da şarj aranmaz. arayan nasılsa bi daha arar denir.

bir diğer örnek; liseden bi arkadaşla karşılaşılır. "aa beni feysten ekle bak, soyadım bla bla oldu" der. "aa tabii" dersin. ama bi türlü elin gitmez o iki satır yazıya. neden çünkü zor gelir. o bulup ekler nasılsa diye düşünürsün.

son örnek; hayatın anlamını arama meselesi var. nerden başlasın ki insan buna. ucu bucağı, sebebi sonu olmayan bir arayışa neden girsin ki. kafayı mı yesin kızancık. bunun farkına varınca vazgeçer anlam aramaktan. sorgulasa da hobi düzeyinde kalır bu okey masasında.
mustafa mustafa
aynı konuların irdelendiği sözlük başlıklarının açılmasına sebep olur.

forum sitelerinde ise yöneticilere çok dert olur, "birader bu konu zaten şu başlıkta tartışılıyor, önce bi arasanız" gibi serzenişte bulunurlar.