asya tipi üretim tarzı

serçe parmak serçe parmak
marx ve engels hindistan ve osmanlıda gözlemlediği üretim , toprak mülkiyeti ve bölüşüm biçimini batıdaki feodal düzene benzetememişti. feodalizmde ki gibi tarımsal bir faaliyet vardı lakin bazı farklar vardı; toprağa sahip bir malik sınıfın olmayışı, toprağın devlete,hükümete ait olması, köylünün kendi ihtiyaçlarını kendi karşılaması, kendi kendine yeten bir üretim yapması, meraların-yaylaların ortak kullanılması söz konusu idi. köylünün karşısında toprağın sahibi bir sınıf yoktu yalnızca devletle bürokrasiyle karşılaşıyordu. sınıfsız toplum olarak nitelendiriliyordu bu yüzden marx ve dava arkadaşı engels bu toplumları. sınıfsız bir toplumda üretim aşaması evrimini bu yüzden kendi kendine değil ancak dışarıdan bir müdahale ile tamamlayabilirdi.yalnızca hanedan içinde çekişmelerden ibaretti bu tarz toplumların tarihi. kapitalizme geçecek iç dinamiklere sahip değillerdi.

marx'ın buradaki hatası bu toplumları değerlendirirken batı normlarına göre değerlendirmesi ve bakış açısını bu yüzden sığlaştırması idi. bu yüzdendir ki bu toplumların evrimine getirebildiği tek açıklama gerçekleşebilecek herhangi bir evrim süreci istisnai olacak demiştir. bu da kolaya kaçmaktır. her ülkenin kendi iç dinamikleri, tarihi ,kültürü, coğrafyası farklı olduğundan bu evrim sürecini diğerleri gibi tamamlamasını beklemek doğru olmayacaktır.

buna karşılık olarak samir aminin vergisel üretim tarzı yaklaşımı daha kabul görülür bir bakış açısına sahiptir.