bacheha ye aseman

1 /
ness ness
türkçeye "cennetin çocukları" olarak çevrilmiş bir iran filmi.
izlenecek en güzel filmlerden biridir. hatta izlemeden ölünmemelidir. iki kardeş düşünün ve birbirlerine olan bağlılıklarını bir çift ayakkabıyla nasıl yaşattıklarını izleyin, kardeşliği öğrenin.
filmi izlemek isteyenler www.karakutu.tv adresinden internet üzerinden izleyebilirler.
temporary peace temporary peace
zehranın aliyle yazarak anlaştığı sahnede,
zehranın yazarken fısıltıyla yazdıklarını tekrar etmesi dünyanın en şirin şeyidir. filmi izlememizin üzerinden aylar geçmiş olmasına rağmen ailecek dilimize pelesenk olmuştur fısıltıyla "aaallliiiii ..."
gözünü hırs bürümüş, bir yerlere gelmek için kendini parçalayan zatlara şiddeetle tavsiye edilir ki , ne hayatlar varmış görülsün, biraz ibret alınsın, biraz huzur bulunsun..
ayrıca aynı yönetmenin (bkz: majid majidi) tavsiye edilebilecek iki filmi için
(bkz: baran)
(bkz: the color of paradise)
sureya sureya
çok güzel bir o kadar da samimi bir iran filmi.çocuk oyuncular o kadar iyi oynamış ki özellikle alinin o ağlaması bitirdi beni.böyle filmlerin insana verdiği bir "duygu" vardır,adını koyamıyorum.yaşattığı duygu bakımından emsali için uçurtmayı vurmasınlar desem sanırım derdimi anlatabilmiş olurum.
ballı vodka ballı vodka
beççeha ye aseman doğru ismidir. beççe çocuk, ha çoğul eki, ye tamlama eki, aseman da gökyüzü dersek; gökyüzünün çocukları olacaktır.

mecid mecidi'nin bu işi nasıl yaptığını bilmiyorum ama, güzel yapıyor adam. rang e khoda da olduğu gibi, çok kolay yapış yapış bir melodram haline gelebilecek konuyu, eli yüzü düzgün şekilde, ağdalandırmadan anlatabiliyor.

bir ayakkabı üzerinden o çocukların sevincini, acısını, fakirliğini, birlikteliklerini anlatabilmek hele ki böyle anlatabilmek kolay değilken, bu işin altından alnının akı ile çıkmış.

yas töreni için şeker kıran babanın, bu şekerler bize emanettir diyerek çayına şeker atmak için kendi evlerinde olan şekeri istemesi, ali ve zehra'nın ayakkabıyı buldukları halde ona ulaşmaya çabalamamalarında yer alan ahlaki yaklaşıma dikkat çekmek gerekir.

hülasa güzel bir filmdir.
partizane partizane
en iyi yabancı oscarı adayı olan iran sinemasının en önemli örneklerinden olan çocuklar üzerinden yapılan dram konusunu çok iyi işlemiş muhteşem film. zengin ile fakir insanlar arası uçurumdan da göze batmadan hafifçe işlenmiş olması, kardeşinin ayakkabasını kaybettikten sonra bir ayakkabı ile ikisinin beraber idare etme çabalarını, koşu yarışmasına katılıp üçüncünün ödülü olan ayakkabıyı kardeşi için almaya çalişması ve üçüncü gelemediği birinci geldiği için ağlayan o çocuk yüreği ile herşeyi anlatan mükemmel bir filmdir. izlediğim en iyi 10 film arasına girmiştir.

edit: nvr ws a crnflk grl arkadaşımıza teşekkür ederim.
hendese yapamayan mühendis hendese yapamayan mühendis
sözlüğün bana verdiği en güzel hediyedir. can sıkıntısından sözlükte takılırken bu filmi gördüm ve izliyeyim dedim. gerçekten muhteşem, garip bir duygu kapladı benliğimi. bu film anlatılmaz izlenir. çünkü çok basit ama çok girift aynı zamanda. anlatamıyorum da yani diyorum ki; kendinize bir iyilik yapın ve açın izleyin bu filmi...
fade to black fade to black
evet belki biraz acıtasyon var ama acıtasyon olacaksa da böyle olsun arkadaş. her şey hollywood filmlerindeki gibi güllük gülistanlık değil, biraz da gerçek dünyadan alıntı yapan film izlemek lazım.

sonuç: mükemmel film.
albus dıngledore albus dıngledore
az önce izleyip çok beğendiğim film.
ama filmin adı türkçe'ye "ayakkabı hakkında bazı mülahazalar" olarak çevrilseymiş daha iyi olurmuş diye de düşünmedim değil tabi.
pırlanta pırlanta
türkçe dublajlı izlerseniz, sürekli bir sezercik filmi izliyormuş hissine kapılıp bu güzelim filmden alacağınız zevkin içine etmiş olursunuz. tecrübeyle sabittir. orjinal diliyle bir daha izleyeceğim sanırım.
çaykaşığı çaykaşığı
bazı şeyler anlatılmaz yaşanır ya bu filmde öyle işte. yoksul bir ailedeki iki kardeş ve ayakkabılar üzerine kurulu bir film ancak bu kadar güzel bu kadar lezzetli olur.
jadore jadore
ucuz bir bütçe ve sadece iki mekanla ne kadar güzel bir film yapabilirsiniz? işte bu yapılmış en güzel film olsa gerek. ali ne hissediyorsa gerçekten hissettim tüm film boyunca. bir çift ayakkabının yoksul bir çocuk için önemi ülke çapında yapılan bir koşuda şampiyon olmaktan fazlaymış. hem ağladım, hem güldüm, hem çocukluğuma döndüm. filmin sonunda ali'nin gözyaşları, tabanı delinmiş ayakkabısı ve su toplamış ayakları yok mu?film; "insan üzülüyor mu,seviniyor mu; durum ironik mi dramatik mi?" sorularının cevabını arayan bir duygu karmaşası yaşatıyor. uzun zamandır kaliteli yapım izlemedik diyen varsa tavsiye edilir, harika.
1 /