bağlılık aslı

una furtiva lacrima una furtiva lacrima
türkiye'nin oscar adayı semih kaplanoğlu filmi.

spoiler
film bir modernizm eleştirisi. "özgürlüğü" ile "anneliği" arasında sıkışmış kalmış bankacı aslı'nın hikayesi. aslı, 6 ay emzirdikten sonra işine aslında özgürlüğüne çok da acelesi yokken dönmek istiyor. bebeğini sütten kesmek için gerek konvansiyonel gerek yeni tüm metodları denemekten çekinmiyor. aslı kendini bebeğinden daha mı çok seviyor? fedakar mı değil? kariyer hırsı içinde mi? soruları film boyunca aklımızı kurcalıyor. neyse ki uzun uğraşlar sonucu bulunan bakıcı sayesinde işine dönebiliyor. vicdan azabından mıdır yoksa paranoya duygusu mudur eve kamera taktırıp işyerinden evini ve genç bakıcı gülnihal'i de izlemekten geri kalmıyor. bu gözetlemenin altında bakıcının idealindeki bakıcı olmadığına kanaat getirme, olumsuz bir durum yoksa bile onu kendi oluşturma arzusu yatıyor. aslı adeta gülnihal'i kötü bir şey yapması için yönlendirmeye çalışıyor gibi. bebeğiyle ilişkisini kıskanıyor, gülnihal'in kendi eşyalarını kullanması onu rahatsız ediyor derken zamanla gülnihal'in çabasız iyiliği aslı'nın içindeki salt kötülüğü de yavaş yavaş yok ediyor. işte bu noktada aslı-bebek bağlılığından sonra aslı-gülnihal bağlılığını görebiliyoruz. zira, bu noktada aslı, evdeki kameraları söküyor.
film hepimizin bildiği koşuşturmacalı şehir hayatında, çok çalışıp çok kazananların kendine ve hatta bebeğine bile vakit ayıramayan, ultra lüks evlerde yaşayan insanların dünyasını anlatıyor. hırsları, zaafları, özgürlük tutkusunu, sevgi yoksunluğunu, geçmişten gelen öfkeleri ve zamanla kendini dingin sulara bırakabilen aslı'yı anlatıyor.
oscar macerasında yolu açık olsun.